Aan het eind van het eerstejaars practicum zoölogie kregen we als test een dood biggetje voor de neus, plus een lijst van organen, bloedvaten, zenuwen, die we moesten kunnen vinden. Gebruikmakend van onze lancetten, pincetten, scharen en haken gingen we aan de slag. Een student gaf een gil. De vreemd […]

Het sneeuwde nooit meer in Boring-City en de kleindochters van Peg dachten dat Edward gestorven was. Toen zij hun moed bijeen raapten en zich naar het kasteel op de heuvel waagden, vonden zij er niemand. Er was nergens een lijk te bekennen en dat verontrustte hen het meest. Hoewel zij […]

“Mam, jongens moeten altijd stoer zijn, toch??” “Zeker weten,” antwoordde Johnny. Marina wierp hem een vernietigende blik toe. “Nee, hoor, Karsten. Het is best stoer als ze hun gevoelige kant laten zien. Waarom vraag je dat?” vroeg Marina. “We hadden biologieles en we gingen iemands bloedgroep bepalen. De juf had […]

Pieter is een aardige man. Als je met Pieter ruzie krijgt dan ligt dat aan jou. In zijn bovenste bureaulaatje – voor de pennen en paperclips – bewaart hij een lancet waarmee hij zijn appel schilt, de enveloppen openmaakt en de velletjes van zijn handen schraapt. Zijn vrouw belt ettelijke […]

Hij was de sukkel binnen de maatschap van neurologen. De secretaresses planden afspraken zo, dat hij alleen de eenvoudigste gevallen kreeg. Hernia’s die vanzelf weer over zouden gaan, aangezichtsverlammingen die door een virus veroorzaakt werden en waarvoor hij alleen prednison hoefde voor te schrijven. Hij voelde de blikken van zijn […]

Thijs is opsoloog en ornitholoog. Als Thijs het niet kent is het nog niet gedocumenteerd. Thijs is vijf. ‘Ken je die Thijs?’ beantwoordt hij steevast met; “Ja ja.” “Een lancetvisje is alleen eigenlijk geen echte vis. Hij behoort tot de schedellozen. Ja ja.” ‘En vis zonder kop…. Dat ken ik […]

Gerrit moest in het ziekenhuis een kleine ingreep ondergaan. Hoewel Gerrit erg zenuwachtig was moest het toch gebeuren. Met zijn naakte onderstel ging Gerrit op de operatietafel liggen. De chirurg kwam binnen en gaf Gerrit een hand. ‘Goedemorgen Gerrit, ’zei hij. Bij Gerrit gingen acuut alle alarmbellen rinkelen, hij rook […]

Samen met zijn ouders was hij wederom op stap. Weer een kasteel, een torentje en weer zo’n rot-draaitrap. Alsof het al niet erg genoeg was dat ze pertinent die verhalen, moesten voorlezen zittend op zijn bed. Zelfs thuis hadden ze al een ronde tafel aangeschaft en prijkte in de tuin […]

‘Jij nog een pilsje?’ ‘Nou, zal ik dat wel doen? Morgen weer vroeg op.’ ‘Ach, Ik ook. Wat heb je morgen?’ ‘Amandelen. En jij?’ ‘Sterilisatie. Ook zo’n routineklus: je lancet gaat gewoon vanzelf. “Mag ik nog twee bier?”’ ‘Goedemorgen.’ ‘Morgen. Goed opgedroogd? Koffie?’ ‘Ja, dat kan ik wel gebruiken.’ ‘Zo, […]

Vroeger woonde er naast mijn ouderlijk huis een echtpaar. Ome Siem en tante Mien. Ze waren niet echt familie, maar aan dat dorpsweggetje ging dat zo. Je kreeg een bijnaam of je werd namaak bloedverwant. Ome Siem had een hekel aan artsen. “Allemaal tuig, die lui. Zwaaien graag met messen […]

Ik schuif aan tafel ergens in het diepe zuiden en vraag om de kaart. “Plat of Hollands?” Ik begrijp de ober niet goed. Of ik de kaart in streektaal wil of in Algemeen Beschaafd Nederlands? “Doe maar Hollands!” Heel even denk ik na over deze merkwaardige vraag en sla vervolgens […]

Zijn vingertoppen zijn bezaaid met stipjes. Minuscule gaatjes, die achterbleven als ‘souvenir’ aan alle lancetten. En nog steeds komen er elke dag bij… Iedere dag wordt de boog van de prikpen zeven maal gespannen voor een druppeltje van levensbelang. Zeven keer per dag, 49 keer per week, 2548 per jaar. […]

Wanneer een kalfje kalf is, kan het dier de gastronomie een nier doneren. Het arme beestje dient daartoe zelfs geen hoefafdruk neer te poten. Een beenhouwer met aan beide handen bijdehandse lange vingers ontdoet zo’n loebasje, terwijl het slaapt als een os, in een handomdraai van één afvalstoffenverwijderorgaan. Mits adequate […]

” Even kijken.. Ik had de goedgelovigheid vooraf, het mes in de rug als hoofd- en een potje confrontatie als nagerecht.” De avond liet me achter met een bittere nasmaak. Zij had het masker, het verraad en de ontkenning genuttigd en nu de rekening ter tafel kwam stond haar gezicht […]

Ik bereidde onlangs een paaskonijn voor een zondags eetfestijn. Om het geheel af te werken en het een frisse voorjaarslook te geven, drapeerde ik enige takjes peterselie op de borden van de gasten. Mijn schoonmoeder ontdekte een peterselierupsje in haar bord. De kinderen gilden het uit, mijn ouders wisten zich […]