Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Liefde, Maatschappij

Uiteen

13 april 2016 | 120w | Lisette | 5 |

Toen we verkering kregen, waren we allebei net gestart met studeren. Het was de tijd van de simpele sweater en spijkerbroek. Volgens mijn vader droegen we allemaal hetzelfde, een uniform. Ik zag dat totaal anders, natuurlijk.

We bewogen ons in onze studentenwereldjes, die nogal verschilden. Ging het bij hem om veeteelt, tropische planten en biologische landbouw, ik bekwaamde me in functieleer, psychopathologie en verslavingsproblematiek. Ik vond zijn vrienden “boeren”, op zijn feestjes werd mij gevraagd of ik dromen kon uitleggen.

En zo groeiden we uit elkaar. Ik speldde mijn tuinbroek vol buttons, hij ging gekleed in nette broek en poloshirt. Na tien jaar samen braken we onze relatie op. Onze levenslessen werden te verschillend. Uitersten trekken elkaar niet altijd aan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »