De bezorgde automobilist denkt aan zijn oudste dochter. Ze lijkt bang voor iets, ontwijkt elk contact en verstopt zich steeds vaker op haar kamer. Ze was altijd wat apart maar hij heeft haar op zijn eigen manier lief. Krampachtig probeert hij zich momenten te herinneren waarop hij haar zag lachen […]

‘Leandro, Armando, Navaro, Chevano, Eduardo, Thiago binnenkomen, eten!’ Ploegendiensten of niet, ze zorgde dagelijks voor een warme maaltijd. Met haar verpleegstersuniform nog aan roerde ze in de grote pan met bonen en gehakt. ‘Lekker mam, taco’s,’ zei Armando, terwijl hij aan tafel ging zitten. ‘Eerst jullie handen wassen, smeerkezen!’ Ze […]

Hoewel Pasen het feest van de opstanding is, zijn mijn eerste gedachten op deze Stille Zaterdag bij mijn dierbaren die niet meer hier zijn. Ik ben me bewust dat zij niet zullen opstaan, maar wat zou ik graag met een aantal een eitje tikken de komende dagen. Terwijl ik stil […]

Het duurde allemaal erg lang. Eerst met de tram en daarna nog zeker een uur wachten, mama ging altijd veel te vroeg van huis. Kiki zat in de wachtkamer met haar benen te trappelen, stilletjes te broeden op het grootse onrecht dat haar aangedaan werd. Ze was al vijf hoor, […]

Er werd volop gediscussieerd en op haar ingepraat: psychologen, psychiaters en professoren, iedereen dacht de doorslaggevende mening te verkondigen. Ze botsten met elkaar. Ze zaaiden twijfel in haar hoofd met hun bemoeienissen. De overredingskracht van de experimentenmannen, die zichzelf laatdunkend specialisten noemden, sloeg haar van het ene in het andere. […]

Na twee tot drie sneden is het mes eigenlijk al te bot om de onderliggende lagen bloot te leggen. Een goed lancet is steriel verpakt, om infecties te voorkomen. ‘Scalpel graag.’ Hier is geen plaats voor emotie. Buiten zoemt het nieuws. Aanslagen die dichterbij lijken te komen. Wijzende vingers. Juichende […]

Ik kreeg een tip van de redactie. Schrijf eens totaal anders. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen, of liever gezegd, lezen. Een tip voor het geval het weekthema een writersblock mocht veroorzaken. Dus nu schrijf ik totaal anders over Totaal. Zo tank ik bijvoorbeeld geen benzine, maar pure […]

‘Zo, zuster… Klaar! We kunnen het protocol afwerken.’ ‘Alleen het protocol, dokter…?’ ‘Even professioneel blijven, wil je? Goed: twee, vier, zes… Zes? We hadden toch zeven lancetten?’ ‘Ja, eh… nee, nou ja… Dat zou kunnen.’ ‘Dat zou kunnen?!’ ‘Soms ben ik wel eens afgeleid, dokter. Sorry.’ ‘Waarom ben je zo […]

Normaliter onthield hij zich stoïcijns van elk commentaar, maar nu het er dan toch op aan was gekomen en zijn langst dienende en mildste criticus tot dusver, die niet of een bekende van hem was of lid van een naai- dan wel theeclubje, “Lev” voor bekenden en geliefden, buiten haar […]

“Wie weet waar die domme doos zich verschuilt? Zit ze soms stiekem verstopt in een hoekje? Wat als ze tientallen tuitende tranen huilt die druppelen door, tot ver in haar broekje? Horen we haar met een truc hier heen te halen? is dat wellicht waar ze wanhopig op wacht?” “Gewoontegetrouw […]

Er was eens een buitenboek dat graag met zijn verhaal naar buiten wilde komen. Hij stuurde zijn typoscript naar menig uitgeverij. En ontving per ommegaande een beleefd nietszeggend briefje terug. Vaak met de melding dat het boek buiten het fonds van de uitgeverij viel. Echter buitenboek was een koene gast […]

“Klikken mag niet!” zeiden ze. Dat was een hele tijd geleden. Toen we nog hinkelden, touwtje sprongen en knikkerden. Hoe anders is het tegenwoordig. Er wordt er lustig op los geklikt. En overal! Op kantoor, op school, in bed en in de bus. In de wachtkamer, aan de balie en […]

Pieper was zijn beste vriend. Hij kon ook Priem geheten hebben, maar Propper noemde hem Pieper omdat de ratten voor zijn avondmaal altijd piepten als hij hen vilde. Samen hadden ze al heel wat doorstaan. Meerdere keren had hij zijn leven gered en dat van anderen beroofd. Een keer had […]

De onvolprezen Levja legde een stapeltje 120w-teksten voor zich neer. In haar hand blikkerde een vlijmscherp lancet. Punctueel als altijd las ze de pennenvruchten na en snoeide waar nodig. Van een door Ewald geschreven tekst restten enkel de puntjes op de i, bij Katie alleen wat punten en komma’s en […]

Wubbe ziet vanuit zijn hoek in de kooi de reuzen binnenkomen. Een kent hij: die komt vaak kijken en geeft Morre en hem eten en drinken. ‘Wat nu weer?’ fluistert hij. Morre haalt zijn schouders op. Alle drie de reuzenhoofden staren naar hen. Wubbe staart terug. De hem bekende reus […]