Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Bosnimf

16 mei 2016 | 120w | nyceway_1 | 8 |

Hij bedekte haar met zijn mantel alsof hij met haar naaktheid ook haar pijn aan het oog kon ontrekken. Ze had geluk gehad, deze vreemde bosnimf. Ze was ongeschonden. Haar pijn zou slijten met het wegvloeien van haar angst. Later als de tijd er rijp voor was. Rode krullen, ontsnapt uit haar kunstig opgestoken haar, bedekten de witte wangen. Voorzichtig tilde hij de jonge vrouw op en vleide haar tegen zijn borst. Hij keek nog eenmaal om naar de drie dode mannen, voordat hij zijn paard de sporen gaf.

Waarom was deze vrouw, van overduidelijk goede komaf, alleen in het bos geweest? Toen een uur later zijn kasteel in zicht kwam was haar gegil nog niet uit zijn hoofd verdwenen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nyceway_1 of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »