0
Zeilend over de grote golven van oneindige wateren, poogt hij naar een wereld te varen waar hij in rust kan leven. Een reis naar de wereld die hij wil; een tocht naar een wereld die hem wil. Een plek zonder zorgen, zonder angst; een plek welk alleen voor hem bereikbaar […]
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Zeilen
Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
de schommelstoel
Haar stoel schommelt nog een keer heen en weer en stopt dan. Zijn stoel wordt al jaren niet meer bezeten. Maar hij blijft naast de hare staan. Recht voor hun raam. Samen schommelen en naar buiten kijken. Hij zei altijd “waarom zouden we televisie kijken, wanneer het leven zich gewoon […]
Communicatie
Depressie is een keuze
Het was al heel lang een grote wens en ik heb alles opzij gezet om het eindelijk eens zelf mee te mogen maken, alles erop en eraan. Voor de perfecte beleving boekte ik het VIP-arrangement inclusief levensmoeheid, angststoornissen, extra paniekaanvallen en om het af te maken wat verslavingsproblematiek. Ik heb […]
Communicatie, Fictie
Lost (19)
Langzaam komt Smiecht uit het struikgewas geslopen. Hij is beide dames toch wel een verklaring schuldig. Maar hoe zal hij die gaan brengen? Aarzelend stapt hij naar de bosvijver. Wetend, beseffend dat hij er niet makkelijk van af zal komen. Maar ja. Hij heeft deze noodsituatie ook in gang gezet. […]
Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Natuur
Gele herfstbladeren
Ik doe een trui aan, jij zegt dat je juli mist als de herfstochtend dampig is en de lucht grijs. We zien de werkelijkheid verschillend, en de waarheid anders. Jij zegt dat de herfst je depressief maakt, maar ik wil niets liever dan ritselende bladeren, je de hand toereiken waardoor […]
Communicatie, Mensen, Natuur, Sport
Spagaat met gesloten benen
Ik heb een vriendin gehad die telkens spagaten maakte met gesloten benen. Dat was best indrukwekkend. Hoe ik ook mijn best deed, ik kreeg haar benen niet open. Beiden deden we behoorlijk ons best, maar helaas, onze capriolen eindigden altijd in mineur. Niet dat ze niet wilde. Als er een […]
Communicatie, Liefde, Mensen, Natuur
Tropisch
Ik heb een vrouw en die is tropisch. Ze is zo tropisch dat iedereen er jaloers op is. Mijn familie, mijn vrienden, mijn kennissen. Ze zeggen het allemaal. Wauw, wat is jouw vrouw toch tropisch. Ik word er bijna verlegen van. Waar heb ik dat toch aan te danken dat […]
Maatschappij, Mensen
Mist
Huilen overkomt me niet meer. Tegenslag en mislukkingen, onbeantwoorde liefdes. Ik accepteer het allemaal gelaten als de waarheid van iedere dag en ga emotieloos verder. Lachen doe ik nog wel, zo heel af en toe. Om een onhandig moment, een woordgrap, de prikkelende energie van de eerste warme zonnestralen in […]
Communicatie, Mensen
Ontkracht
‘We weten dat je hier al dertien jaar op het laboratorium werkt, maar het leek ons toch beter om je te versterken met twee extra mensen. Puur om je te ontlasten. Ze zijn nog jong en kunnen dus nog veel leren, hahaha. Aan jou de grote verantwoordelijkheid om hen in […]
Column, Communicatie, Fictie, Politiek
‘In naam van de Koning’
‘Alex!’ ‘Wat is er, Max?’ ‘Er staat een verhuiswagen voor de deur!’ ‘Dat is Fred Teeven. Ja, wat mot je, Fred?’ ‘In naam van de Koning kom ik je inboedel halen.’ ‘Fred, ik ben zelf de Koning en leg mezelf niet in een spagaat – je was toch buschauffeur?’ ‘Iedereen […]
Fictie, Maatschappij, Mensen
’t Is maar hoe je het bekijkt
Vanuit het heelal is de aarde een stralende blauwwitte bal. Menigeen zou er een kijkje willen nemen, het lijkt er zo koel en fris en schoon. Eenmaal in de dampkring kijk je met brandende ogen naar de slingerlijn van de Chinese Muur, de Saharavlek en wervelstormen boven Amerika. De glijvlucht […]
Communicatie
On-ge-trouw-d
Gesnapt, betrapt, zijn wond ligt thans open Geen smoes die het anders kon doen lopen Sindsdien duurzaam gescheiden van tafel en bed. Slechts één krabbel moet nog worden gezet Ontrouw gaf een officieus startsein welke vrijbrief gaf officieel met anderen te zijn Tranen noch moeite werden gespaard Het huwelijk werd […]
Communicatie, Poëzie
Juninacht
Half 1, buiten lichten nachtwolken op jij ziet ze niet – slaap je al ik pas op jou Wat een geluk, je gesnurk drie nachten wakker en je geeft op Half 3 zit ik beneden te huilen om wie en wat ik mis ons appartement toen we jong en onbezorgd […]
Communicatie, Poëzie
Gedachtengang
storm in mijn hoofd alsof de echte mij is uitgedoofd de woorden die bestaan niet meer niks is meer zoals het was in mijn hart een schreeuw en op mijn hand een kras ik hoor hier niet maar ik ben hier wel ik besta niet echt en toch zit ik […]
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
Haast
Soms doe ik alsof ik gehaast ben. Niet omdat ik ergens moet zijn, maar omdat ik niemand heb om bij te zijn. Het werd een wedstrijd: hoe minder mensen op een dag mijn eenzaamheid opmerkten, hoe beter. Anderzijds wil je dat iemand het toch opmerkt en je aanspreekt ipv weg […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties