Aan de stroom die een eigen ritme volgt
houden gekleurde vogels aan de struiken halt.
Ze snavelen rond, vleugelen over de grond
duiken weg en drogen de fraaie veren op bermen.
Onder taaie takken die een afdak bieden over
de nesten broedt leven. Wormen kijken toe.
Barsten in eieren dempen het lange wachten.
Stengels haasten zich naar de bloemhoogte.
Dons zet stapjes, tuimelt om, potelt recht
verrast de bloei van de planten.
Het water en de pluimbewoners arm in arm langs
de wandelpaden. Een beeld uit schilderijen.
Dromen spreken het landschap van tijdloosheid
toe in zachte vruchtbare zinnen.
Hier is het aangenaam om te blijven. Gedachten
van twijfels krullen en rollen voorgoed weg.
De vrijheid danst op schouders van geluk.
Recente reacties