Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poëzie

Dagdromen

21 september 2019 | 120w | Erika De Stercke | 0 |

Aan de stroom die een eigen ritme volgt
houden gekleurde vogels aan de struiken halt.

Ze snavelen rond, vleugelen over de grond
duiken weg en drogen de fraaie veren op bermen.

Onder taaie takken die een afdak bieden over
de nesten broedt leven. Wormen kijken toe.

Barsten in eieren dempen het lange wachten.
Stengels haasten zich naar de bloemhoogte.

Dons zet stapjes, tuimelt om, potelt recht
verrast de bloei van de planten.

Het water en de pluimbewoners arm in arm langs
de wandelpaden. Een beeld uit schilderijen.

Dromen spreken het landschap van tijdloosheid
toe in zachte vruchtbare zinnen.

Hier is het aangenaam om te blijven. Gedachten
van twijfels krullen en rollen voorgoed weg.

De vrijheid danst op schouders van geluk.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Erika De Stercke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »