Schrijf mee!
« »

Communicatie

Wiegendood

20 september 2019 | 120w | arjan van essen | 4 |

‘Ik haal even de tillift.’
Even later reed er een stalen geraamte de kamer in. Het was een apparaat waar een soort zak aan hing. Een zak die wel iets weg had van de doek die een ooievaar in de mond heeft bij een geboorte. Het leek op een stoffen wiegje.
‘Zo mevrouw, komt u maar.’
Deze mevrouw had niets meer te komen, bedacht ik, terwijl ik me nog iets verder naar achteren verplaatste. Om er niet bovenop te staan terwijl zij opgehesen werd. De wieg was in een zak veranderd. Twee doffe ogen keken me aan vanuit een klein geworden lichaam dat opgekruld lag. Ze wiegde hoog heen en weer. Nu snap ik waarom de hemel geen tillift heeft.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van arjan van essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »