Het is waarschijnlijk aangeboren. Mijn moeder vertelde dat als het schemerdonker werd, ik in mijn wiegje begon te kraaien van plezier. Ik kijk nu al uit naar het terugzetten van de klok waardoor het eerder donker wordt. Dat is natuurlijk niet zo, het is de illusie van de klok. En een illusie verkoop ik graag begin oktober als ik de Week tegen Eenzaamheid organiseer. Depressieve mensen die eigenlijk niets anders willen, bied ik dan een arrangement aan.
In de beginjaren was het een succes: twee boekingen. Maar je gaat ten onder aan je eigen succes: verleden jaar zelfs vier. Dan gaan ze klaverjassen in plaats van patience en wordt het algauw te gezellig. Het moet natuurlijk wel een illusie blijven.
« De depressieve fabrikant van genderneutrale wiegen
Wiegendood »
« De depressieve fabrikant van genderneutrale wiegen Wiegendood »
Fictie, Maatschappij, Mensen
De Week tegen Eenzaamheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De depressieve fabrikant van genderneutrale wiegen Wiegendood »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties