Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

De Week tegen Eenzaamheid

20 september 2019 | 120w | Han Maas | 1 |

Het is waarschijnlijk aangeboren. Mijn moeder vertelde dat als het schemerdonker werd, ik in mijn wiegje begon te kraaien van plezier. Ik kijk nu al uit naar het terugzetten van de klok waardoor het eerder donker wordt. Dat is natuurlijk niet zo, het is de illusie van de klok. En een illusie verkoop ik graag begin oktober als ik de Week tegen Eenzaamheid organiseer. Depressieve mensen die eigenlijk niets anders willen, bied ik dan een arrangement aan.
In de beginjaren was het een succes: twee boekingen. Maar je gaat ten onder aan je eigen succes: verleden jaar zelfs vier. Dan gaan ze klaverjassen in plaats van patience en wordt het algauw te gezellig. Het moet natuurlijk wel een illusie blijven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »