Gisteren mislukte het toen ik er een eind wilde maken door mij voor de trein te werpen. Die man in zijn moestuin langs het spoor hield mij met zijn koffie zolang aan de praat dat ik de laatste trein van 20:00 uur miste. Nare man, waar bemoeide hij zich mee? [...]

Al vijfentwintig jaar stap ik iedere werkdag in de kleine ruimte, vanwaaruit ik de trein in beweging zet en de wagons naar het juiste station dirigeer. Ik geniet ervan. Het is een afwisselend beroep met een afwisselend zicht op de wereld. Toch is het niet altijd feest. Elke rit opnieuw [...]

Ik zie het niet meer zitten. Ik heb besloten dat het de goederentrein wordt: hij komt over vijf minuten. Het is de laatste vandaag. Moeizaam klauter ik de spoordijk op. Hopelijk is er niemand aan de andere kant van het spoor. Daar liggen moestuintjes en soms zit er nog wel [...]

Gisterenavond lag ik loom uitgestrekt in het gras. Na een tijdje te hebben gestaard naar de zwaluwen, schoot mij het weekthema te binnen. Is een groentetuin nu hetzelfde als een moestuin? Wordt ook groentehof en moeshof gezegd? Ergens heb ik gelezen, dat een moesjonker een vrijer is. Nou, me dunkt, [...]

Je zegt dat je van me houdt terwijl je met rooddoorlopen ogen naarstig zoekt naar een verstopte fles Ik knik terwijl ik verder ga met dat wat ik eigenlijk niet wil doen Straks zul je me omarmen, knuffelen en willen zoenen Dan zal ik zachtjes zeggen dat dat niet zo [...]

Trots staar ik naar mijn werkterrein. Mede door mijn inspanningen staat alles er pico bello bij. Wat een schatten bevat het land; één en al kleurrijke verleiding. De hagelwitte pracht van de bloemkool. De aardbeien zo aanlokkelijk rood. De worteltjes met hun oranje kopjes net boven de zwarte grond. Zelf [...]

Donkere wolken verzamelen zich boven het terras. In de verte flits gevorkt licht richting aarde. 21, 22, 23, op tel 24 klinkt de donder. Vanachter me roept Joany, “Help even mee de kussens op te ruimen, het gaat regenen.” Ik grom: “Het weer in dit klotenland is godgeklaagd.” Mijn vriendin [...]

Au! En weer een draai om z’n oren. Stilletjes staat Driekus tegenover zijn vader, die weer eens woest tegen hem tekeer gaat. ‘Ik zeg het je voor de laatste keer’ briest pa. ‘Leren is nergens voor nodig, ga maar werken voor de kost, daar hebben we meer aan.’ Driekus houdt [...]

Fred-met-de-losse-handjes, noemde de maatschappelijk werker hem. Hij meent het niet zo, had Paula gezegd. Hij kan het niet helpen. Het is haar eigen schuld. Zij zeurt hem ook voortdurend aan zijn kop. Als hij weer nuchter is maakt hij het in orde. Dan brengt hij een bosje fresia’s mee. Altijd [...]

Jarenlang hadden ze elkaar het leven zuur gemaakt. Vader had er een handje van om alles waar moeder trots op was sarcastisch de grond in te boren. Moeder nam wraak door met regelmaat vaders visgerei op te ruimen. Het was meer dan eens in de container beland. Vader had een [...]