Boerenkool met als bonus een laagje water in de verpakking en een twijfelworst die noch een rookworst noch een knakworst is. Vla waaraan geen vanillestokje te pas komt, beschuitjes met wat splinters van een kaneelstokje.
De manager – een vrouw, want dat is verplicht – knaagt ook graag thuis met haar medekookeilandbewoners aan haar huismerkartikelen. Zo leuk dat we haar kinderen zien opgroeien. Geen bonuskinderen, dat is toch een gemiste kans, het ontbreken van een samengesteld gekleurd gezin. Wel een quasi komische oma en een lulhannes van een vader die te kakken wordt gezet – dat is een man, dus het mag.
De vorige manager is overgestapt naar de telefoniewereld, en probeert ons over een streep te trekken en ook over te stappen.


Leuk stukje, Han.
Die bedrijfsleidster heeft ook een heel andere, onverwachte kant…
Sommigen zeggen zelfs: ‘Dat is het lekkertje van…’
Maar daar distansieren wij ons van, toch?
https://www.youtube.com/watch?v=bA6I3QQakKM
*Beknibbelflatie*
Onthouden voor Woord van het jaar.
Ik hoor het gelijk al: “bonuzz”
Ja, die is op zijn Piek gestopt.
En bedankt, Ewald. 🤨
Ewald. Dank je. Haha, ja, daar willen wij niets mee te maken hebben.
Lousjekoesje. Die Pieksma deed het wel aardig, maar daar gaat dit stukje niet over…
Rookworst mag dadelijk ook al niet meer. Laten we op elke slak zout leggen, het gaat steeds meer lukken!
Luc. Als je vlees eet ben je tegenwoordig sowieso al een misdadiger.