‘Met mevrouw Schimmel.’ Giechelend streden Ingrid en Marja om de hoorn. Ingrid won. Haar hand lag op de mond van een protesterende Marja. ‘Mevrouw Schimmel?’ ‘Ja, daar spreekt u mee. Met wie spreek ik?’ Ingrid onderdrukte een lach. Nu moest het goed gaan ook. ‘Bent u het paard van Sinterklaas?’ […]

Ik kijk naar het lijstje dat alsmaar langer wordt. Ja, ik weet het, ik moet er niet over zeuren: ik moet er gewoon aan beginnen. Hoe langer het wordt, hoe minder overzichtelijk. En daar heeft de autist in mij een gloeiende hekel aan. Ik heb nood aan structuur, dat is […]

Rietje, zo heette ze, en ze kwam uit Hulst. Ik ontmoette haar toen we allebei startten met onze opleiding psychologie in Tilburg. Haar naam was zeer toepasselijk. Ze was erg mager en klein. Ze at niet of nauwelijks tijdens onze pauzes. Ze ging nooit mee naar studentenfeestjes. Uitgaan deed ze […]

Hete dampen beroeren haar gezicht. Kelly duwt haar theeglas opzij. ‘Even laten afkoelen.’ Nico volgt haar voorbeeld. ‘Kennismaken is al moeilijk genoeg.’ ‘Moeilijk?’ Kelly haalt haar schouders op. ‘Zo zou ik het niet willen noemen.’ ‘Nou, moeilijk…’ Nico krabbelt terug. ‘Dat is misschien een beetje overdreven, maar lastig is het […]

Nu ik hier in de zon op mijn terras nu ik hier op deze middag een uur lang lees en doezel Nu slapen de mensen In Nieuw Zeeland staan vroege vogels op in San Francisco zitten de kinderen in New York al in de klas genieten ze in Lapland van […]

Ze schopt haar schoenen uit en vlijt zich bevallig op de bank. Ze neemt een gemakkelijke houding aan. Ik zie het verlangen in haar ogen, wellust bijna. Ze grijpt naast zich en dan begint het ritueel, waar zij zo goed in is. Hij ligt op haar schoot. Ze schuift de […]

Met Pasen eten wij altijd konijn. Een oude familie traditie. Ooit in het leven geroepen door een oude galbak cabaretier die een monsterhit scoorde met een liedje over Flappie. Maar dat was een ander feest. De kunst is dan ook veeleer het konijn voor haas te laten doorgaan, anders associëren […]

‘Hallo,’ klinkt het vanaf beneden met een vriendelijke stem, ‘wie zou er kunnen helpen met het paasontbijt? Ik heb iemand nodig voor de croissantjes, de eitjes en het sinaasappelsap.’ Nog voor de laatste zin tot een einde is gekomen, stommelt het meisje met haar deinende slaapkrullen de trap af. Samen […]

Kleine pootjes zochten hun weg in een wirwar van andere kleine pootjes. Gele, pluizige vachtjes streken langs andere gele, pluizige vachtjes. Gepiep en gekwetter vulden de ruimte. Lila stak haar hand in de broedbak. De kuikentjes schoten alle kanten op. ‘Rustig maar,’ zei Lila. ‘Ik vind jullie lief.’ Ze boog […]

18-maart-2014, Assen: Een marketingstunt van schrijfster Yvonne Kroonenburg is slecht ontvangen onder de elite Assenaren. De apathie onder de nauwelijks menselijke noorderlingen is wreed verstoord door haar bevindingen, in het recent gepubliceerde cultureel antropologisch onderzoek over de grachtengordel en de Drentse stedelingen. Huilend trekken elite Assenaren, de naam Kroonenburg scanderend, […]

Ik heb last van overflow. Overflow van de digitale en de reële wereld. Of beter gezegd, ik ben gehinderd door de niet-overflow. Ik laat het gordijn naar beneden en stoot hiermee de theekop om die ik eerder op de vensterbank heb gezet. Dan wil ik een ‘UNDO’ uitvoeren, een simpele […]

Het is een beetje zo’n dag die niet lijkt te willen beginnen Het regent nee het is droog De zo’n schijnt achter een wolk ja Tegen negen zit de helft sloom, maar aangekleed, op de bank De rest doet iets wat daar uiteindelijk ook toe moet leiden We moeten niks […]

‘Mag ik je wat vragen?’ zegt ze. Ik knik van ‘ja’. ‘Als ik nu deze kei in het water gooi, dan is het gladde oppervlak van het meer verstoord en deinen de rimpels in steeds groter wordende kringen uit, ja toch? Hoe zouden de vissen die onder het wateroppervlak tussen […]

Vandaag doe ik mijn sokken uit enigszins bedeesd vraag ik je of je mijn voeten ruikt en of mijn tenen wel geschikt zijn om zonder sok bezien te worden Het misschien al wel een beetje te laat Ik sta hier immers al een minuut of vijf sokloos rond te dwalen […]

Jutka zit in de sleetse fauteuil in de ontvangstruimte van het weeshuis als Roelf binnenkomt. Ze heeft haar mooiste jurk aan moeten doen van Albert. ‘Zoals eerder gezegd, we hebben niets meer van je moeder vernomen. Je bent een grote meid. Roelf gaat voor je zorgen. Alles is geregeld.’ Ze […]