Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
De andere Nederlander fietst over de dijk en ziet zoals iedereen dat het water stijgt; slechts hij merkt het op. De zwakke plekken kun je pamperen, maar ze zullen definitief de dijk verzwakken. Aan de sterk geachte stukken wordt weinig tot geen aandacht geschonken. De andere Nederlander zoekt ook met […]
Studenten, ik zou zeggen: ‘Stuur nog ‘ns een ansichtkaartje uit het gesticht.’ Als je je tentamenvrees moet weg knuffelen met puppy’s, dan ben je sowieso ongeschikt om te studeren. En hoor je niet thuis in de normale maatschappij. En wat te denken van de puppy’s; wordt er wel aan die […]
‘Kijk, daar lag ik iedere dag.’ ‘Waar?’ ‘Hier, onder dat witte zonnescherm,’ zegt ze nog nagenietend. Ik zie veel zonneschermen en vooral mensen, een onnatuurlijk blauwe zee en hoge flatgebouwen. ‘Iedere dag 35 graden!’ ‘Ja, dat heb je op je ansichtkaart geschreven; bij dat getekende zonnetje.’ Ik wijs op de […]
‘Vierentwintig euro en negenennegentig cent,’ zegt de verkoop-persoon van de boekwinkel. Ik moet lachen, want ik denk in een sketch van Van Kooten en De Bie te zijn beland. De persoon lijkt op een als vrouw verklede Wim de Bie. Het kan zomaar zijn dat deze persoon een x bij […]
Behalve die ene keer dan, waarover ze nooit meer zouden praten. Vergeten door weg te stoppen, te vergelijken met anderen, want ieder huisje had immers zijn kruisje. Twee keer zestien jaar oude tieners, aan elkaar gekleefd en vergroeid tot een plakkerige veelvoud van middelbare leeftijd met dezelfde fiets. Zielsverwanten. Happend […]
Iedere dag vlees mag niet meer. Daarom bezoekt de heer Vreeswijk afwisselend de supermarkt en diverse slagerijen – buren en bekenden ontloop je zo het meest. Vandaag de ambachtelijke slager. Bij ambachtelijk denkt de heer Vreeswijk aan de boerderij waar hij met vader en moeder vakantie vierde. ‘Landelijk, die mestlucht,’ […]
Een achteruitkijkspiegel gebruik je om te zien wat er komen gaat. Maar is er geen sprake van een afremmende vooruitgang? Voordat je het ziet is alles ingehaald. Schillen en klieken werden van de rest gescheiden en waren voor de schillenboer. De zinken vuilnisbak werd twee keer in de week op […]
Ja, zo hoort het te zijn! De runderlever is heel dun van het sappige middenstuk gesneden. Ondanks dat zout niet zo best is, moet het absoluut hartig zijn. De spekjes kleven vanzelfsprekend aan de cellofaantjes. Gewoon met je vingers ervan afschrapen. Je wilt het zien noch horen. Een broodje halfom […]
Het is doorzichtig, maar zeker niet transparant. Een puntje van het cellofaan zit al een tijd los. Er is lucht bij gekomen: de inhoud is bedorven. Maar er wordt toch niet aan getornd. Niemand van zijn club durft het aan. Ze durven zelfs niet een verklede sprekende pop, zittend in […]
Ze ziet eruit alsof je de verpakking nog moet verwijderen. Geen karton, maar een heel dun velletje cellofaan, zoals van een nieuwe laptop. Alles is strakgetrokken. Oneffenheden opgevuld. Overschotten weggesneden; waar je ook maar aan kunt denken… Haar gezwollen lippen laat ik met rust. Er gaat een rietje tussen, want […]
0
Recente reacties