Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Om plakjes beleg van elkaar te scheiden, is tussen elke twee een cellofaantje gelegd dat weer in mijn vuilnisbak verdwijnt, in de zak die bij het restafval terechtkomt. Maar wordt dit materiaal dat zijn werk heeft gedaan zelf wel weer gescheiden? Vier appels in een plastic bakje met daaroverheen gespannen […]
‘Die kleine floppy’s zijn van je vaders camera, Vreeswijk.’ ‘Ach, weet je nog wel, in Scheveningen, nicht Alida…’ ‘Met dit kabeltje sluit je hem aan op je tv.’ ‘Gatsie, naar dode mensen kijken, Alida…’ ‘Daar leefden ze toch nog. Kijk, daar heb je mijn moeder. Haha, jouw zwembroek zakt af.’ […]
‘Hier doet ie het toch goed; u ziet het. Wat gebeurt er dan bij u thuis?’ ‘Mijn man rolt het snoer uit de stofzuiger, stopt de stekker in het stopcontact, zet het apparaat aan en verder gebeurt er niets. Dan druk ik maar weer op de aan-en-uitknop.’ ‘Dus hij gaat […]
‘Hier doet ie het toch goed; u ziet het. Wat gebeurt er dan bij u thuis?’ ‘Mijn vrouw rolt het snoer uit de stofzuiger, stopt de stekker in het stopcontact, zet het apparaat aan en verder gebeurt er niets. Dan druk ik maar weer op de aan-en-uitknop.’ ‘Dus hij gaat […]
Je lachte met je laatste krachten toen ik zei: ‘Ik doe hem nu in de gleuf.’ Ik zei het zo plat als een floppy is. Liefde is met jou vertrokken, de brieven bij mij bewaard. Opgeslagen en geëtiketteerd. Maar je zei ook dat ik niet alleen moest blijven. Je zegt […]
‘Ga zitten.’ ‘In de badkamer?’ ‘Zie je niets? Een topmerk! En zo veel programma’s. Zelfs zijde.’ ‘Je draagt toch alleen tuinbroeken?’ ‘Er zullen wel chips in zitten.’ ‘Kinderen moet je altijd weghouden bij een machine.’ ‘Nee, de elektronica, bedoel ik. Als ik nog denk aan die floppy’s voor mijn eerste […]
Vader nam de floppy’s mee van kantoor. Waarom eigenlijk? Hij werkte nooit thuis. Nou ja, doet er niet toe. Maar wat moet de heer Vreeswijk er nu mee? Wat erop staat weet hij niet. En hij zal het nooit weten, want hij heeft geen apparaat om het te bekijken. Bovendien, […]
Het begon met dat gedoe in Oude Pekela. Clowns waren niet meer gewild. Van Clown Flappie werd ik chef bij een evenementenbureau. Ik zat achter een computer en tikte – met twee vingers – teksten voor anderen, en zo zette Flappie alles op een floppy – ja, die vind ik […]
Drijfnat kom ik thuis. ‘Wat wil je nu van me horen?’ vraagt ze. Ze kijkt me wel weer aan en ik kijk overal weer anders tegen aan. ‘Doe die natte jas uit. Anders vat je nog kou, klootzak.’ ‘Klootzak? Is dat mijn zondagse naam hoewel het nu zaterdagmiddag is?’ ‘Ik […]
‘Dat is toch een polaroidfoto?’ ‘Ja, haha. Ongelofelijk hoe alles is veranderd.’ ‘Jij ook. Je had nog een snor en je haar was donker.’ ‘Nog geen idee van dit huis of van het bestaan van Marloes.’ ‘Wat is dit?’ ‘Een floppy; die moet maar weg. Heb je toch niets meer […]
0
Recente reacties