Wat was ik een verlegen meisje op de kleuterschool. Als papa of mama jarig waren mochten we iets voor de jarige knutselen. Mama was in de zomervakantie jarig dus voor haar kon ik nooit iets maken. Toen papa jarig was durfde ik het niet tegen juf te zeggen. Ik keek […]

Ik heb het altijd al willen doen en nu heb ik het ook gedaan: ik heb me opgegeven als vrijwilliger om te ‘zitten’ in een stembureau op 25 mei. Ah, tof, een vrijwilliger, hoor ik u zeggen, dat is weer een iemand minder die uit de kiezerslijst gekozen en gedwongen […]

Het kleine meisje stond daar in haar eentje op het bordes van paleis Noordeinde. Ze was duidelijk aan het oefenen. Een vaste glimlach op haar gezicht, plechtig zwaaiend met haar rechterhand. Met haar andere hand streek ze zorgvuldig de plooien van haar jurkje glad. Ook de tiara werd nog even […]

‘Ik heb ze bijna allemaal nu.’ ‘Welke moet je nog?’ ‘ehm, brood en spelen.’ ‘Hoeveel letters?’ ‘…6. ‘C’ niks, niks, niks, ‘N’, niks.’ ‘Brood en spelen. Hebben we die niet al eens gehad?’ ‘Niet dat ik weet. -Maar misschien was dat niet met mij.’ ‘Nou ja zeg, wat lollig weer. […]

Ze had een prachtige jurk aan, wit satijn met schitterende knoopjes, met ruches, met strikjes. Haar lange haar was prachtig gedrapeerd om haar schouders en met een sierlijke diadeem, met glinsterende diamantjes zag alles er nog mooier uit. Ze had een boeket bloemen in haar hand, witte rozen. Ze straalde, […]

Daar stonden we dan, met z’n allen. Wij tweeën in het midden, de genodigden eromheen. Aan weerszijden omkaderden de gouden trapleuningen de heugelijke gebeurtenis. De hagelwitte gevel ging vloeiend over in de contouren van mijn sluier. Iedereen glimlachte naar de fotograaf. Jij ook, ondanks dat je een slag weggedraaid waren. […]

Alex tegen Max, vijftien jaar geleden: “Het volk, daar zwaaien wij altijd naar. Maar je moet het doen als mijn moeder, je moet echt leren wuiven. En glimlachen, alsmaar glimlachen. Maar dat kun jij heel goed. Zelfs al zeg je vreselijke dingen. Zoals dat ik een ‘beetje dom’ heb gedaan. […]

Kirvi bestudeert het blinkende sieraad: “Nooit eerder gezien. Van wie is dit?” Michael Brinks antwoordt: “Uw kleindochter, Jutka.” Hoofdschuddend ontkent Kirvi: “Onmogelijk, Roma’s dragen dit soort prullaria niet.” “Dit is toch een zigeunerarmband?” “Deze is nep. Hoe komt u eraan?” “Gevonden, op een plaats delict.” “Ik kan u niet verder […]

Mijn vriend Gijs en ik liggen op onze buik naast elkaar op de grond, het bovenlijf omhoog, de ellebogen op de vloer en de kin rustend in de handen. We zijn veertien, het is 1967. Voor ons ligt de Muziek Express. We bekijken de foto’s van de popsterren en lezen […]

Bouwvakkers schreeuwen elkaar toe in een taal die ze niet verstaat. Eén van hen bonst op de vertrouwde voordeur. Ze kraakt in haar hengels, begeeft het uiteindelijk onder zoveel kracht. Zijn stem weergalmt door de lege kamers, vergewist zich ervan dat het huis daadwerkelijk ontruimd is. Even blijft het stil, […]

Daar was een vampier Die hield van de zon Helaas was het dat hij daar niet tegen kon Hij huilde van heimwee naar spelen in de stralen Vervloekte de koningen met hun “mooi weer verhalen” Dertien families Prins en prinsessen Kroonluchter, koets en brede bordessen Zij zaten fier In het […]

Zojuist hackte ik een opzienbarend mailtje: Wassenaar, 01-04-2014 Hi Mark, In ons maandagmiddagoverleg hebben we het er al over gehad, maar ik ben nu weer een stap verder. Als koning heb ik al veel meegemaakt. Een pilsje gedronken met Vladimir, een gezellige babbel met Barack, allemaal dingen waar gewone stervelingen […]

Ik ben te argeloos, veel te goedgelovig. De eerste dag van de april laat ik dus liefst in stilte aan mij voorbijgaan. Dat is meestal buiten de hardnekkige lolbroeken gerekend die het nodig vinden om op die dag eens extra lollig voor de dag te komen. Tenminste, dat denken ze […]

Ze kijkt op haar horloge en schakelt nerveus een versnelling hoger. Ze is hopeloos te laat en ze heeft geen excuus, tenzij dat ze geen zin had om te vertrekken maar zich uiteindelijk toch bedacht heeft. Als ze het marktplein opdraait, rinkelt haar telefoon als bezeten. Ze kijkt op het […]

Het was de eerste namiddag in de lente en ze fietste door het bos naar huis. Een merel floot en de lucht geurde van beloftes. Zij merkte het niet want ze was bang voor wat komen ging, ondanks het feit dat ze zeker wist dat ze die morgen in goede […]