Iets doen is een opgave, maar blijkt achteraf een vruchtbare bron van inspiratie. Ik wil vormen, die mij aan de menselijke anatomie doen denken, met streepjes van mijn ballpoint op gips aanbrengen. Vooral ledematen van bejaarden, met de voor hen zo karakteristieke uitstulpingen, roepen bij mij de neiging op om te knielen en met ballpoints op het gips ronde, volle volumes te suggereren. Ik interpreteer plooien en rondingen van verval. Mijn komaf leert mij, dingen die ik doe, goed te doen. Serieus denken leidt tot beter resultaat. Dat axioma bepaalt mijn streven. De veelheid aan ideeën en plannen noodt mij tot selectie. Stilte en rust tussen het ene resultaat en het andere geven mijn werk zeggingskracht. Daarom zwijg ik veel.

@C.P, duidelijk een stukje uit jouw hand. Het themawoord past qua woord dan ook uitstekend in dit verhaaltje. Of het axioma klopt weet ik niet.
Beste Desiree,
Pseudosereius, dus uitstekend voor de korte baan grschikt. Overigens, met wiskundige axioma’s heb ik altijd een heel slechte verstandhouding gehad.
Met vriendelijke groet,
Chris
Zwijgen is goud.
Beste Levja,
In een korte redenering zit soms een portret verpakt, zoals ook hier. Zwijgen is goud, of wie zwijgt stelt toe? De keuze aan axioma’s is gelijk aan de keuze aan dilemma’s.
Maak er een mooi weekeinde van!
Chris