Schrijf mee!
« »

Fictie

Het uur U

13 juni 2014 | 120w | SF  ā€  | 7 |

De pijn is weg en ik sta op
maar mijn lichaam blijft achter.
Mijn liefste raakt in paniek en ik kan niets
dan toekijken.
“Schat?”
Ze hoort me niet.
Een meneer komt aangerend met een zwart koffertje.
Het blijkt een defibrillator.
Het ding adviseert hem
te beginnen met hartmassage
en ik voel hoe mijn lichaam aan me trekt
maar ik kan niet meer terug
weet ik.
Broeders schuiven me een ambulance in
en mijn lichaam heeft me inmiddels losgelaten.
Ik blijf bij mijn vrouw,
beiden reddeloos verloren achter.
Ik kan haar niet troosten.
“Schat?”
Ze hoort me niet.
Het is een mooie dag.
Iemand roept mijn naam?
Iemand roept mijn naam
alsof ik binnen moet komen voor het eten.
“Mama?”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van SF of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »