Schrijf mee!
« »

Mensen

de angstweg

13 juni 2014 | 120w | Hilde Cornelis | 5 |

De angst had zich in haar lichaam verstopt.
Bij elke opmerking, elke sneer, bij elke steek van jaloezie had ie een nog kleiner hoekje gezocht en was daar blijven zitten. De angst duwde haar aders opzij, veroorzaakte kronkels die de bloeddoorstroming bemoeilijkten. Hij duwde haar spieren in een zodanige kramp dat ze niet meer wist hoe die te ontspannen. Ze was bleek en uitgeput, haar hoofd trok ze wat terug in haar romp, haar schouders sloot ze er beschermend rond. Haar rug begon te bochelen, ze liep kleiner dan ze eigenlijk was.

Tot ze hem ontmoette. Ze voelde zich veilig en durfde zich weer blootgeven. Zijn warme handen als defibrillator op haar blote lijf schudden al haar oude angsten weg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hilde Cornelis of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »