0
“Wat doe je?” “Niets ongewoons, hoezo?” “Ik weet het niet hoor, maar het voelt een beetje raar.” “Maak je niet druk, iedereen doet het.” “Iedereen?” “Ja, Iedereen. Nou ja, bijna iedereen.” “Hoe weet jij dat?” “Gewoon, je hoort, ziet en leest wel eens wat.” “Waar dan?” “Dat kan ik je […]
Liefde, Mensen
Prille Liefde
Eten & drinken, Familie
De Chinese muur
“Kan je de onderlegger iets naar het midden schuiven? Snel graag, die pan is heet.” “mmmmja.” “Zo, een gerecht uit China. Wil je even de zilveren opscheplepel pakken en als je toch staat twee kristallen glazen.” “We zouden toch alleen wijn drinken in de weekenden?” “Klopt, maar ik heb nu […]
Eten & drinken, Familie, Fictie
Houdbaarheidsdatum
‘Schat, geef je de mosterd even door?’ ‘Welke? De gewone of de pittige?’ ‘Dat wéét je toch. Ben ik dan niet altijd pittig?’ ‘Ja, pit heb je absoluut genoeg. Hier, asjeblief.’ ‘Jan, die mosterd smaakt heel anders dan normaal. En dit merk ken ik niet. Heb je deze pot ergens […]
Communicatie
LousLous
‘Weet je de weg?’ ‘Komt goed.’ ‘Oh, heb je toch de TomTom aangezet?’ ‘Wat zei de TomTom nou?’ ‘Linksaf, geloof ik. Waarom staat de TomTom aan?’ ‘Voor de zekerheid.’ ‘Ik heb zin in een broodje, ofzo. Met kaas. Of een kaasbroodje. Wat lust jij graag?’ ‘Rechtsaf, zei hij toch?’ ‘Nee, […]
Mensen
Ik huil om de aardappelen
“Nee, barbaar, wat doe je!” “Hoe bedoel je, je ziet wat ik doe, zeur niet. En je hoeft niet tegen mij te schreeuwen.” “Ik schreeuw niet, maar wat jij doet, dat kan niet, dat mag niet, dat hoort niet!” “Je schreeuwt weer!” “IK SCHREEUW NIET!” “Nee! Appelmoes, ook nog appelmoes!” […]
Communicatie
Mosterdpiet
‘Een mosterdpiet, net als een stroopwafelpiet en een pindakaaspiet, wat vind jij?’ ‘Wel ja, ga nog even door. Straks hebben we nog een boterbabbelaarpiet.’ ‘Is die borreltafeldiscussie geen mosterd na de maaltijd? De rechter is toch overstag gegaan en de meeste gemeenten toch ook? ‘Nou dat kan wel zijn, maar […]
Liefde, Mensen
Groei
De Sansevieria heeft weinig water nodig en is sinds zijn vertrek nog nooit zo gezond geweest. Ik heb hem zelf de deur gewezen. ‘Hier!’ riep ik, terwijl ik een blad van de kamerplant trok. Het blad was verdord, maar het ging om de symboliek. ‘Vuile oude bok, stik maar in […]
Mensen, Natuur, Poëzie
Sorry, ik was overmoedig
Het spijt me oprecht en meer dan ik zeggen kan Je hangt maar slap lusteloos opgedroogd en opgebrand Natte tranen wellen maar het water zou verspild zijn Vol schaamte moet ik bekennen dat er meer vocht over mijn wangen loopt dan over jouw voeten Ik heb fouten gemaakt grote en […]
Familie, Mensen
Kamerplantje
“Kom, jij gaat met mij mee.”, zeg ik terwijl ik het wagentje waarop je zit vooruit duw. Het duwen gaat niet van harte, een wiel blokkeert. Buiten regent het zacht, het lijkt alsof de druppels je goed doen. Een beetje zonlicht zou goed voor je zijn. In de auto zet […]
Column, Familie
Compensatie-uitje
Het was bedoeld als compensatie. Zijn oudere zus vlindert van flitsende feestjes naar wervelende wedstrijden met Dames 1. Deze week gaat ze met school naar Geneve. Hij heeft nog nauwelijks feestjes, zijn voetbalteam verliest wekelijks. Een uitje naar Ikea was dus welkom. Met zijn dertien jaar weet hij heel goed […]
Column
Laat de kerstboom nog maar even staan
Het lijkt er op dat de bloemisterijsector geen reclamebureau kan betalen. Dat denk ik omdat we nu al jarenlang aan het eind van elk jaar dezelfde posters zien hangen met de slogan: “Kerstboom er uit? Kamerplant er in.” Kan dat niet anders, bijvoorbeeld: “Kerstboom naar de gloria? Koop een bos […]
Column
Voor Fikkie
‘Op 120w staat een leuke wedstrijd, Con.’ ‘Vertel! Wat is het thema?’ ‘Mosterd.’ ‘Mosterd?’ ‘Ja, mosterd.’ ‘Ik heb niet zo veel met mosterd.’ ‘Met deze wel.’ ‘Hoezo dat dan?’ ‘Nou, deze keer is er naast de gebruikelijke eeuwige roem ook een lezenswaardig boekje te winnen.’ ‘Ik heb geen tijd om […]
Communicatie, Fictie, Mensen
Welbespraakt
Zijn handen als broos perkament. De aderen dicht aan de oppervlakte; op zijn huid. Zou hij nog leven? Heel even beweegt zijn borstkas: op, neer. Na een halve minuut haalt hij weer een teugje binnen. Zijn ogen zijn reeds half geloken. Hij is op, hij kan niet meer. Ze kijkt […]
Mensen
Toch denk ik weer aan je
Weet je nog dat je zei, het kan altijd slechter? Ik heb je op je woord geloofd. Nu moet ik je zeggen ik geloof niet dat het slechter kan. Ik ben boos. Ik wil jouw hand in de mijne, je baard in mijn nek. Ik wil je horen zeggen dat […]
Fictie, Maatschappij, Mensen
Hoop
Als bijna dertigjarige zou ik er nog niet aan mogen denken, maar toch gebeurt het. Hoe lang wil ik doorgaan met leven? Zo lang mogelijk is dan mijn eerste antwoord! Een eerlijkere reactie zou echter zijn, zo lang ik alles nog écht kan meemaken. Vanaf het moment dat ik, net […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties