Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Ademloos

2 december 2014 | 120w | ThoMasSchrijft | 15 |

Tijdens het kijken naar die adonis, lig ik naar lucht te happen. Ademloos zoeven mijn fantasieƫn door het luchtledige. Was hij van daar, maar hier. In de werkelijkheid is het een te verlangen tijd. Helaas blijft hij daar in de luchtledigheid. Ik houd mijn armen wijd gespreid, voor hem tot in de eeuwigheid. In mijn dromen gaan wij samen de wolken bevolken. Ons samenzijn is zo bijzonder, het is gewoon een wonder. We liggen wat te mieren, ben aan het spelen met zijn spieren. We bereiken ons hoogtepunt. Boem, afgelopen die stunt. Terug in de realiteit, nou ben ik hem kwijt. Ik had het toch moeten weten, door te weinig lucht in te ademen raak ik zelf opnieuw totaal luchtledig.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van ThoMasSchrijft of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »