Mijn verstandige ik maant mijn ongeremde ik zich te beheersen. Van haar moet ik me in allerlei bochten wringen. Toneelstukjes opvoeren. Hopen op complimenten, applaus. Opstaan, douchen, ontbijten, de perfecte outfit uitzoeken. Hooggehakt, roodgelipt en geurend naar de nieuwste parfumlijn in mijn gloednieuwe leaseauto stappen. Met piepende banden weg rijden […]

Onze rode bandana’s verdrinken in het zweet. Dit weer vraagt om schietpartijen. ‘Zin om wat Crips te knallen?’ vraag ik aan Carol. ‘That’s my kinda bisnis.’ We rijden door de wijken die wij horen te ontwijken. YG’s ‘Bompton’ staat aan, zodat niemand hoeft te twijfelen aan onze intenties. We wachten […]

Eerlijk gezegd verwachtte ik er niet veel van. Hij was duidelijk gestuurd door zijn trajectbegeleider. Maar goed, het welzijnswerk kan niet zonder vrijwilligers. Ayoub oogde als de branieschopper die ik me had voorgesteld, maar wilde graag komen helpen in ons wijkcafé. In de maanden die volgden kreeg ik een beeld […]

In gedachten lik ik langs mijn lippen. Mijn speekselklieren maken overuren. Ik verman mijzelf. Niet doen. Je kunt het! Of liever gezegd, je kunt het laten! Maar sommige dingen maken het leven nou eenmaal een stukje leuker. Zeg nou zelf, voor een of andere Adonis hoef ik het niet te […]

In 1974 overdonderde Yvan Heylen Nederland met zijn “Wilde Boerndochtere”. In Oost-Vlaams oerdialect bezong hij de onbeantwoorde liefde van een boerenzoon voor zijn buurmeid. Het liedje gaat over een liedje. De gepijnigde ziel componeerde een deuntje veur eur. Veur eur! In het refrein smeekt hij om haar kussen: “En tote […]

Ria werd haar hele leven onderschat, totdat ze ‘Het Beste Idee van Almere’ won met een revolutionaire aanpak voor het straffen van moordenaars. Ze was geen juriste en die zich thuis voelde in jurisprudentie of rechtsfilosofisch geneuzel. Ze was gewoon een poetsvrouw. Haar idee was simpel. Moordenaars moesten de nabestaanden […]

Voor ons moeten ze een totem maken, snijden uit het mooiste hout en plaatsen op de duintop waar je vaak vertoeft. Met die helblauwe priemogen turend over de zee, het leven overpeinzend en handen zachtjes woelend door het zand waar je ooit de as uitstrooide van jouw geliefde. Een totem […]

De mollige tandenfee straalde gezellige moederlijkheid uit. Maar ik wist wel beter. Mijn gekleurde zonnebrillen had ik thuis laten liggen, dus ik keek haar aan met een onbevangen blik. Haar aura vertoonde van die lichte bliksems, grotere en kleinere uitschietertjes, wat duidelijk wees op irritatie. Tja, mijn wensenlijstje zou een […]

Ze gleed uit, krabbelde recht en liep verder zonder galochen. Acht hazenpootjes duwden ritmisch in haar rug, alsof de dooie dieren haar tot spoed aan wilden manen. De honden kwamen te dicht. Ze zouden in haar kuiten bijten, of in haar beboterde billen, zeker als ze verder bleef lopen. Marie […]

Zoeken is van alle tijden. Zo is er de odyssee, de queeste, en de totem. Zoektochten als levensvervulling. Om iets te vinden dat je verloren bent. Het levert prachtige verhalen op. In de jaren zeventig begon de zoektocht naar het Zelf. Geen reis naar verre oorden, maar eentje waarin je […]

Voor ons moeten ze een totem maken, snijden uit het mooiste hout en plaatsen op de duintop waar je vaak vertoeft. Met die helblauwe priemogen turend over de zee, het leven overpeinzend en handen zachtjes woelend door het zand waar je ooit de as uitstrooide van jouw geliefde. Een totem […]

Iedereen doet zijn stinkende best met Kerstmis. Haalt gezelligheid in huis en bakt de mooiste dingen. Versiert compleet het huis. De buren doen het ook. Zij proberen ieder jaar opnieuw het mooist versierde huis te hebben. Het doet pijn aan de ogen. Als ik achter in onze tuin sta dan […]

Ze volgen mij op hun monsterbenen. Ik ren over de landweg, hun bloeddorst hijgend in mijn nek. Het bos. Ik sla rechtsaf, kijk om, ze verdwijnen tussen de bomen. Stil sta ik. Ik wacht. Links van mij beweegt iets. Een kind. Mijn kind. Julie! Haar naam blijft korrelig steken in […]

Lulletje rozenwater, zo word ik genoemd; ik ben eraan gewend. ‘Jij hebt geen ruggengraat, Maup,’ zegt mijn vrouw regelmatig. Laatst nog in de kroeg kreeg ik zomaar een klap voor mijn kanis. ‘Je porem staat me niet aan,’ riep die kerel. Ik deed maar niets terug. Ik was apetrots, toen […]

Het Rijksmuseum is haast verlaten. Bij iedere glijvlucht die de Shylights dansen zonder ooit de grond te raken, snort zachtjes het mechaniek. Ze tonen zich voorzichtig aan de toeschouwer om zich vervolgens verlegen terug te trekken. Soms zoeken ze steun bij elkaar maar vaak gaat ook een zwevend licht alleen […]