Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben je held niet. Ik sleur geen kruisen meer. Dat van mij heb ik in de tuin gezet. Ik denk dat ik er een mooie tafel van ga maken. Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben […]
Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben je held niet. Ik sleur geen kruisen meer. Dat van mij heb ik in de tuin gezet. Ik denk dat ik er een mooie tafel van ga maken. Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben […]
14 Mei 2017 Dirk Kuijt schiet met een hatrick de club naar het landskampioenschap. De Feyenoorders, die het hele jaar bovenaan staan, hebben het zó verdiend. Ik was zo zenuwachtig, durfde niet te kijken na het debacle van vorige week. Dan toch om 16.15 uur op mijn smartphone gekeken en […]
Hij is mij lief Stomp onder arm Mijn hand Altijd Alle vier de vingers Zijn even lief Mijn hand Echt Duimen heb ik verloren In de zaagfabriek Mijn huis Treurig Mijn vrouw ze klaagt Ja bijna altijd Heel erg Vreselijk Een duim in mond Het hielp niet Een tweede Helaas […]
Hand in hand liep ik met mijn vader. Naar Feyenoord? Nee, op de Middenweg, naar Ajax in de Meer. Ik keek tegen hem op. Letterlijk en figuurlijk. Mijn hand schuurde aan de mouw van zijn oude, groene winterjas. ‘Loop ik niet te hard, maatje?’ vroeg hij keer op keer omdat […]
Wouter probeert de opkomende paniek te onderdrukken, mompelt tegen Margreeth: ‘Ik moet even achter iemand aan’ Hij beent zo langzaam mogelijk naar buiten. De auto van Veronique is weg. Hij aarzelt even, pakt dan zijn mobiel en verzendt een tekst die hij eerder schreef: Om wat er niet is. Met […]
Aadieieie, het is hier die kampong! Zij hebben mij vastgemaakt met riemen! Ik kan zo niet naar mijn kinderen, die moeten toch naar school! Zij moeten mij losmaken, ik moet weg! “Mevrouw Nama Keluarga is met de matras op haar rug, met Zweedse banden en al, de afdeling op komen […]
Zo, de koekjes staan klaar voor mijn eigen kousenjuffrouw. Het is alsof ze mijn eigen dochter is, zo vertrouwd zijn we. Ze neemt altijd de tijd voor me, heeft zelfs de thuishulp voor me geregeld. “De stagiaire vroeg waarom ik juist bij Mevrouw Wachter koffie blijf drinken. Ik heb haar […]
Na bijna vier jaar kan ik haar nog zo missen, mijn moeder. De laatste tijd weer meer dan voorheen, zo lijkt het wel. Aanleidingen genoeg: het overlijden van de moeder van een goede vriendin; dodenherdenking; en nu ook door het woord van de week, hand. Haar hand gaf liefdevolle gebaren, […]
Het gezicht van zuster Margriet… Hoe ze naar me keek. Hoe ik misschien wel ook op haar leek… Zij was verdomme de enige die haar mond niet open had gedaan tijdens het nonnenbal! Woede raasde door mijn lichaam toen ik mijn verbanden wisselde. Destijds had ‘mijn moeder’ mij ook afgestaan… […]
Mijn oren jeukten, een biechtmarathon, daar leek het eigenlijk wel veel meer op, een cadeau die ik alleen maar uit beleefdheid aanvaardde. Ze hadden het over goddelijke marsmannetjes, de wonden van Christus, en de kruisen die ze droegen om het afstaan van hun koekoekskinderen… Bijna iedere zuster had wel minstens […]
Na een ritje op de grote weg, door de polder en het stadscentrum hebben we een goede indruk van de rij-eigenschappen van deze jonge occasion. Schadevrij, weinig kilometers, geblindeerde ramen, goed in de lak en mooi op zijn bandjes. Nu nog de laatste test. Ik stuur de parkeergarage in en […]
Het is jaren later. De therapie alweer jaren geleden en de depressie al lang voorbij. Heel af en toe maakt ze nog een afspraak met hem. Omdat het leven soms nieuwe uitdagingen geeft waar ze gewoon even zijn hulp bij kan gebruiken. Omdat sommige stukjes uit haar jeugd nu pas […]
Heere welke dienst heeft u mij verleend? Daar is de schout en ridders te paard ze springen er van af en trekken hun zwaard ze wringen in je zak met een ernstig gelaat voor de munten in je beurs en dat gaat naar de waard. Daar zijn de ridders en […]
Hij luisterde zo goed, haar therapeut. Eindelijk iemand die haar begreep. Elke 2 weken ging ze naar hem toe. Ze kreeg altijd thee en hij gebruikte hetzelfde zakje. Ze was depressief, maar bij hem leefde ze even op. Alles vertelde ze hem, over haar jeugd en haar leven nu. Hij […]
De bitterheid naar Margreeth wordt steeds groter. Het accepteren van begrip en vergeving betekent een vlucht. Hiermee zou Wouter ontkennen wat eens gebeurde. Terwijl gelijktijdig zijn niet-relatie met Veronique van een geheel andere orde is. Een andere dimensie. Wouter hoort zichzelf verder praten. Langzaam rond hij de toespraak af. Heft […]
Recente reacties