Mijn buurman ken ik nog niet zo lang. Wat doe je dan? Precies, je nodigt hem uit voor een kennismakingskoffie. Eventueel gevolgd door een kennismakingsborrel. Maar alleen als het echt gezellig is. Nou, gezellig is het niet echt, maar wel fascinerend. Ik begrijp nu ook waarom buurman niet zoveel zegt. […]

“Komt goed”. Het klinkt als een bezwering, om mij gerust te stellen. Of om van mijn gezeur af te zijn, dat zeker ook. Ik ben nogal een bemoei-moeder, en merk dat het niet werkt bij mijn puberkinderen. Dus de slaapkamers blijven een zooitje, de haren in het doucheputje en hun […]

‘Niet te geloven dat ik jou hier heb gevonden!’ Ik draaide mijn hoofd verschrikt in de richting van de vrouw naast mij. Ze moest haar woorden tot mij hebben gesproken. Verder was er niemand te zien. De vrouw keek me niet aan. ‘Ik heb je werkelijk overal gezocht! Geen reis […]

Het was een hard gelag voor mijn moeder toen ik de sleutel van de flat kreeg. Je wilt als volwassen vrouw met pubers niet bij je moeder aankomen met een sneu verhaal. Dus niet zeuren, maar behang afkrabben, kozijnen verven, spullen aanschaffen. Maar het ergste was de lelijke kurken vloer. […]

‘Het lijkt wel of ik vergeetachtiger word naarmate ik ouder word’, zegt mijn vriendin. ‘Neem nou mijn sleutelbos’, zegt ze. Als ik die niet op een vaste plaats neerleg, zoek ik me wezenloos.’ ‘Een kwestie van bij de les blijven. Het gaat om concentratie, dat is de kurk die ons […]

Hompiekurken noemde hij het. Geen idee meer wie hij was. Het woord onthield ik. De klank alleen al maakte de daad op zich leuker en luchtiger. Mijn streng christelijke opvoeding deed me later dubbel liggen bij creatieve synoniemen van Koot en Bie voor ‘de âhtste beweiging ter wereld, za’k ma […]

In ons huis lopen we op kurk. Het komt uit Portugal. De vloer ligt er nu drieëntwintig jaar en ik ben er bijzonder aan gehecht. Het materiaal is sterk en geeft toch een beetje mee. Dus als je iets laat vallen breekt het niet gauw. Probeer dat maar eens op […]

Twee jaar lang heeft hij zich opgesloten. Hij was er elke dag wel mee bezig. Hij haalde de kurken op bij mensen thuis, restaurants en kroegen. Met grote precisie sneed hij ze op maat. Maar het ging niet snel genoeg. Waar het eerst een leuke bezigheid was, werd een obsessie. […]

‘Wat heeft u toch met kasteelheren? Waarom wordt u weer ingehuurd?’ Met een ferme klap zet hij zijn glas Jack Daniels op tafel, slaakt een zucht, zijn blik richtend op denkbeeldige Schotse Hooglanden. Kaleb draaide peinzend puntjes aan zijn snor, hij had de pest aan mcowl van Scotland Yard. Hij […]

Ik ben blij dat ik met jullie mijn goede voornemen voor het komende jaar kan delen: dit jaar ga ik eindelijk eens doorbreken. Aan de voorbereiding kan het niet liggen. Ik heb me de afgelopen vrije dagen het schompes gewerkt in huis. Ik heb alle muren en plafonds bekleed met […]

Bram is 28. Toch belt zijn moeder elke oudjaarsdag om hem te waarschuwen. Sinds die keer dat hij als 14-jarig een halve centimeter van zijn wijsvinger verloor, is zijn moeder panisch voor vuurwerk. Bram ook. En voor alcohol. Dat gedeelte heeft hij zijn moeder nooit opgebiecht, maar het waren zeven […]

De eenzame man kijkt ongemakkelijk naar de wijzers van de klok die langzaam naar het moment bewegen waarin hij jaren geleden zijn toekomst verloor.Op die oudejaarsavond wilde hij alles bekennen.Dat hij per ongeluk de medicijnen van hun zieke zoon verwisseld had waardoor deze in een coma raakte. Zijn kwetsbare vrouw […]

Lichamen zijn ware geurvreters. Neem nu kaas. Kaas gedijt goed op lichamen. Zeker op de mannelijke. Maar de vrouwelijke kunnen er ook wat van. Kop- en hoofdkaas. Teen- en voetenkaas. Voedingsbodem ook voor prachtige schimmels, lichamen. Lichaamsschimmels zijn vaak prachtige schimmellichamen. In wit, groen, grijs, geel, rood en blauw. In […]

Onder de hemel bevindt zich een lichaam, het enige echte hemellichaam, mijn lichaam. Het belichaamt mijn hemel volledig. Hoe langer ik kijk naar mijn hemellichaam, hoe mooier het wordt. Geen zon, maan of wolk kan het verblinden noch verbloemen. Mijn hemellichaam is goddelijk. Het is god, del en lijk tegelijk. […]

Dane zette zijn rechterbeen een beetje achteruit zodat hij steviger in zijn aanvalspositie kwam te staan, loerde doelbewust met halfgesloten ogen naar zijn tegenstander, knarste zijn tanden over elkaar en ademde alleen nog in en uit door zijn neusgaten. Vol razernij sloeg hij zijn vuist vooruit en bleef zijn slagen […]