Schrijf mee!
« »

Column, Eten & drinken, Familie

Capsules met liefde

25 april 2018 | 120w | Odilia | 4 |

Als het ’s ochtends koud en donker was, stond moeder klaar met de twee bruine kogeltjes. Wanneer je ze tegen het licht hield, kon je een trage, gouden vloeistof zien.

‘Meteen doorslikken, dan proef je er niks van.’ Haar arendsogen volgden de bolletjes als ik ze aanpakte en in mijn mond stak. ‘Ik kreeg vroeger zo’n vieze lepel vol levertraan. Je weet niet hoe goed je het hebt, met zulke dure capsules.’

Elke ochtend weer probeerde ik het, voor haar: in één keer doorslikken.

Tevergeefs.

De drang was te sterk. Met fijne, bevredigende plofjes knapten de bolletjes tussen mijn tanden. Genietend kauwde ik op de stevige vliesjes en de vettige olie.

Volgens haar ben ik altijd een vreemd kind geweest.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Odilia of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »