Moeder dreigde wel eens met de mattenklopper. Wat hij dan had gedaan kan de heer Vreeswijk zich niet meer herinneren. ‘Onze Lieve Heer heeft kinderen niet alleen billetjes gegeven om op te zitten.’ ‘Als je niet luistert dan wordt je hoofd kaalgeschoren, krijg je een lakhoedje op en ga je […]

… als de raarste Amerikaanse president ooit – hoewel Andrew Jackson ook een vreemde snuiter was – en de vreemdste Kimtelg – leider van het Noordelijke deel van het Koreaanse schiereiland – straks ineens vrede gesticht hebben. Dat in Singapore, op een raar toeristeneilandje, ineens een vredeskogel door de kerk […]

‘Voor wie komt u?’ ‘Voor mijn oom.’ ‘Uw naam?’ ‘Theo. Ik kom uit Nederland. Wat is er gebeurd, waarom zit mijn oom in een gesticht?’ ‘Hij heeft zichzelf verminkt. Hij zegt dat ie niet begrepen wordt. Dat hij de mensen wil laten zien hoe mooi de wereld wel niet is.’ […]

“Wat houdt jouw werk in?” “Ik ben sinds vorig jaar directeur/manager van een welzijnsorganisatie, we leveren ondersteuning aan psychisch kwetsbare medemensen.” “O jee, dat is vast niet makkelijk. Is het een grote organisatie?” “Veel groeipotentie, ik heb een bijzondere strategie uitgezet die prima werkt.” Mijn achterdocht begint aan te wakkeren. […]

Mijn vader en moeder zijn geel en zwart gestreept. Door wind verwaaid kwamen ze samen in deze tuin terecht. Geen liefde op het eerste gezicht, maar puur toeval. Er volgde seks, en mijn broertjes en zusjes en ik werden tegen een blad geplakt, netjes aan de onderkant. Van kleine gele […]

Francois HaverSchmidt werd in 1835 geboren als zoon van een Leeuwarder apotheker annex wijnhandelaar en Gesina Bekius. Gesina Bekius was de dochter van de “gekke” dominee Bekius uit Augustinesga-Surhuizem die midden tussen de Friesche veenstekers woonde. Schiedam is vooral bekend dankzij de enorme jeneverproductie en de jarenlang uitgegeven schrijfwedstrijd en […]

Het huis des klokkenluiders leek meer op een grafkelder dan op een huis. Van de vele meldingen was er nog niet één behandeld. Maar wie slaat de klepel in het huis van de klokkenluiders zelf? Een leger rechtvaardigen die vervolgd wordt door instellingen, die rechtstreeks onder de overheid vallen, wanneer […]

Eerst de uitgewoonde gebouwen plat, de rotzooi opruimen, daarna de wijk opnieuw bouwrijp maken. Machines knorren, linten wapperen, stof zwiept rond. De man met de steeklepel met wie ik ooit in het bos heb liggen vrijen, had al drie dagen geulen gegraven. Toen kwamen de beenderen tevoorschijn. Hij vertelt dat […]

Klokkenluiderstammen hebben een gevaarlijk leven. Verwar ze niet met journalisten en zeker niet met schrijvers van fictie. Zij zijn de enigen die door alle dimensies heen reizen en je kunt ze herkennen aan hun fijn cymbalig stemgerinkel. Cadencia weet al vele klepels hangen. Ook die van een paar hele grote […]

‘Heb ik wat van je aan?’ vraagt een vrouw die voor de tweede keer aan het wisselen is. ‘Zit ie naar je te loeren?’ vraagt de man. Een minuscuul wratje aan zijn neus wiebelt heen en weer als de klepel van een opgevoerde klok. Ondanks het terrassenweer is het niet […]

De tram snerpt door gewenning geruisloos geworden de bocht door. Voor het Anne Frankhuis staat de gebruikelijke rij. Aan de voet van die oude Wester staat een man in gedachten. Hij gaat toch op het terras zitten; misschien wordt hij bediend. Yuppen wordt gevraagd niet zo luidruchtig te doen. Studentes […]

De bezorger staat aan mijn deur met een pakje. Dat moeten de ontbrekende schroeven zijn van de dakdragers, waar ik al een paar dagen op wacht. Blij pak ik het aan, maar hij kijkt wat benauwd en waarschuwt: ‘Het rammelt wel erg.’ ‘Geeft niks,’ zeg ik laconiek. Logisch toch, al […]

Lukas Habing was een fijn mens.
Hij is al jaren niet meer onder ons maar ik ga nog regelmatig langs bij zijn graf. Daar, op een stille plek op het kerfhof, naast het kerkje van Oud Avereest, daar waar het schelpenpad het grintpad kruist, krijg ik mijn inspiratie.
Elke keer als een […]

Er was eens een heel vals mannetje. Zo vals dat ie niet eens zichzelf in de spiegel durfde aan te kijken. Hij had dat ooit een keer gedaan. En toen was de spiegel van schrik in twee gesprongen. Het mannetje was zo vals geworden omdat hij het niet kon winnen […]

Heb genoeg gewag, deze nag, niet om te laggen. Op zich niets mis met voorgaande zin. Over de woorden kan men vallen. Zelfs over de letters. Maar boeien. Waarom druk maken over schrijfwijzen? Alsof zij het Oosten ooit vonden zonder sterren te zien. Uiteindelijk ziet iedereen vroeg of laat sterren. […]