De juffrouw aan de balie vraagt wie de verwijzer is. “Wie, wat?” Ik heb geen idee wat ze bedoelt. Nou, wie de verwijzer is, wie de afspraak voor me geregeld heeft. Welke dokter of ander medisch persoon. “Dat weet ik niet”, stamel ik ongelukkig. Mijn vrouw grijpt in, vertelt de […]

Parmantig met gouden glimmers op zijn veren staat de Haan daar op de punt. De kerk onder zijn hanenpoten is stil vandaag, er is niks mis met de maandag- tot en met zaterdagrust. Trots wentelt hij zich in zijn winderige glorie, beziet de wereld naar alle streken. Zonder hoog van […]

‘Wees blij dat ik Boris uit zijn lijden heb verlost,’ had zijn vader gezegd, de hamer nog in zijn hand. Hij dorst niets te zeggen, bang als hij was dat zijn vader zijn riem weer uit zijn broek zou halen. ‘Jank niet, mietje; het is maar een hond.’ De wijzer […]

Zijn ogen zochten de klok. De wijzers leken haast niet te bewegen. Het voelde uren nee zelfs dagen lang dat hij in deze gang zat te wachten. Toch maar weer een koffie halen bij de machine? Zou zijn auto wel op slot staan? Tijdschriften konden zijn aandacht niet vasthouden. Het […]

‘Wat word ik er wijzer van?’, zei mijn oom als je om hulp vroeg. Het ging hem niet om wijsheden, maar om geld. Fiets lenen? Een gulden. Kopje suiker? Een kwartje. Verhuizen: tien gulden voor een middag (en zware dingen liet ie staan). Hij erfde de ouderlijke bouwval. Dat bond […]

OSM? Geheimtaal? Jazeker. Ons soort mensen moffelt graag tijdens overdracht letters weg. Gewoon om anderen buiten te sluiten. U bijvoorbeeld. Als lezer. Dom eigenlijk, want u bent juist de kern waar alles om draait. Dat dat soort mensen dat nou niet door heeft? Vreemd. Maar ja, een pedagoog slaat ook […]

Op de middelbare school had ik een onderwijzer die me boven wijzer wilde maken. Niet gelukt. Geen beginnen aan. Heb hem dat nog geprobeerd duidelijk te maken door continu uit het raam te staren, maar zijn onder spitte uiteindelijk Delft. Toch is het nog goed gekomen met Herman. Zo heette […]

Mijn database liegt. Dat komt omdat ie dataloog is en niet database. Hij heeft een pH-waarde van min 7. Daar zal het aan liggen. Hij ziet er ook niet cht goed uit. Veel te blauw als je het mij vraagt. Waar gaat dit over, denkt de lezer. Nou, ik ga […]

‘Kom, ga mee dansen.’ ‘Ik kom zo.’ Snel sloeg ik het glas bier in één teug naar achter en meteen een tweede er achteraan. Dat maakte mijn benen niet losser, maar hielp wel om de blikken af te laten ketsen op het schild dat mijn onzekerheid omhulde. Het gaf me […]

In mijn dromen fantaseer ik de meest maffe machines. Zo heb ik onlangs de levertraanchocolademachine uitgevonden. Ik raakte zo enthousiast dat ik maar meteen een fabriek begonnen ben. De productie in mijn droom steeg naar grote hoogten. De levertraanchocoladefabrieken schoten als paddestoelen uit de grond. Al snel kon ik de […]

Na vijfduizend glazen bier, vierduizend glazen rode wijn, even zoveel witte, de rosé ook meegerekend, pakweg honderd glazen whisky, negenhonderd portjes, vijfhonderd gin-tonic, tienduizend baco’s, twaalfhonderd martini bianco’s, achthonderd wodka’s, negenhonderd glazen sherry, twaalfhonderd ouzo, tienduizend limoncello’s, veertienduizend cognacjes, genuttigd in pakweg vijfendertig jaar. De eerste vijftien jaar uitgezonderd en […]

De ene grootmoeder doet je levertraan slikken, van de andere moet je pap eten. Ze breien mutsen voor je die je altijd aan moet, zelfs als de zon schijnt. En je moeder geeft ze allebei gelijk. Later word ik nooit zo’n zeurkous, denk je. Tot je het zelf wordt. Je […]

O jee, hij moet alweer. Geen goed idee om na die oranjebittertjes levertraan te nemen. Maar ja, zul je altijd zien, de hele winter geen griep gehad en dan op het eind van de laatste R-maand ziek worden. Nee, dat mag niet gebeuren. Hoeveel dagen heeft april ook alweer? Dat […]

Ik ben vaak gezalfd. Dat heb je als je dagelijks op je blote knieën naar school moet. En niet zo maar een school. Nee, een kostschool. Alsof er scholen zijn die niets kosten? Zum kotzen. Kotsschool zouden ze het moeten noemen. Wat doe jij voor de kost? Alles. Vooral voor […]

Bevreemd kijkt de vergeetachtige dief naar zijn trillende linkerhand die een gouden kaarsenstandaard vastklemt maar er zitten ook bloedsporen aan. Hij kan zich niets herinneren van een worsteling met de baron of iemand van zijn personeel . Die lagen allemaal vredig te slapen door het slaapmiddel dat hij in de […]