De rechter vermaakt zich uitstekend. Vooral omdat de linker doet alsof er niets aan de hand is. Het middenstuk daarentegen is in deze de katalysator. Of is het katelisator? Moeilijk woord, vindt ook de rechter. Het publiek speelt kermis op de tribune. Gewoon voor de buhne eigenlijk. Of is het […]

Op de parterretrap weet je niet waar je bent Het kan het begin zijn Maar ook het end Struikelend over woorden begin ik toch maar bij het begin Tante Betje verstoort het midden van het verhaal Het zij haar vergeven Het is niet schriftelijk, slechts verbaal Wie hoort een dt? […]

De heer Vreeswijk houdt niet van attracties. Alleen dat woord al… Met haar tas in zijn hand ziet hij voor de eerste keer nicht Alida voorbijkomen. Ze ziet geel en haar benen zijn uit elkaar. Die pantykousjes… Wordt ie toch nog misselijk. Pretpark… De heer Vreeswijk ziet daar echt de […]

De vakantiebaanvacature was in mum van tijd vervuld. Het was dan ook geen gewone negen-tot-vijfbaan. Eerder een achtbaan. De leeftijdsgrens van minimaal zestien jaar leidde wel tot veel gemor op sociale media. Wat een onrecht. Elke scholier van minstens één meter veertig had hier immers wel oren naar. De geselecteerde […]

Voor een moeder van jonge kinderen is het pretpark een must. Nu heb ik geen auto, dus de reis erheen gaat per openbaar vervoer. Om een mij onbekende reden liggen die parken nooit dichtbij een treinstation, Er moet altijd minstens een half uur worden gebust. Dan begint de ellende. De […]

‘Weet u wat het is, meneer, een vrouw was een vrouw, een man een man. Als er kermis was, werd er echt wel in een paar billen geknepen. Je kreeg een knal voor je harses of verkering. En veel jongens woonden binnen negen maanden driehoog-achter bij hun schoonouders in als […]

Eigenlijk hou ik niet van verrassingen. We parkeren voor een poort. Een pretpark? Ik probeer mijn teleurstelling te verbergen. Ik hou niet van achtbanen. Kent hij me zo slecht? Boven de ingang hangt een groot opengeslagen boek. Misschien is er net als in de Efteling een deel met sprookjes, dat […]

‘Dag meneer Vreeswijk.’ ‘De bank is te groot. Kunt hem terugnemen?’ ‘Nee, we halen alleen maar spullen bij dode mensen of die gaan scheiden. Zo te zien bent u niet dood. En met die heerlijke knuffelhoek, uw eigen ‘pretparkje’, ga je natuurlijk niet scheiden… haha.’ ‘Ja, ik begrijp het.’ ‘Zet […]

De man kijkt me haast geschrokken aan en herhaalt vragend wat ik hem vroeg: ‘Pieter gaat naar het pretpark? Even in het magazijn kijken.’ Hij komt na vijf minuten terug en geeft me een stoffig prentenboek: ‘Wat mensen aan een pretpark vinden…? Voor veel geld in de rij staan om […]

Op 29 november 2014 begon ik op deze site te schrijven. Ik vroeg me gisteravond af wat ik in dit pretpark heb gezocht en wat het mij tot nu toe heeft opgeleverd. En ik stelde vast dat ik hier precies gevonden heb wat ik er wilde vinden. Ik ben blijven […]

Met opgetrokken neus duwt de jongeman het kleine jongetje richting bordes. Een beetje snakkend naar adem trekt hij de grote buitendeur van basisschool de Flinke Kabouter open. Nu snel rechtsaf de gang in richting toilet. Of Pietje andere kleren bij zich heeft. Een vreemde blik zegt genoeg. Zou ook heel […]

Stel je eens voor. Dat je bief zou kunnen stekken. Heerlijk toch. Geen gedoe met grasvelden en koeienstallen. Nee, gewoon achter in je tuin. Je hebt niet veel vierkante meters nodig. Het is immers voor eigen gebruik. Je hoeft de bief met niemand te delen. Een klein klimhekje heb je […]

Wie kent hem niet? Divan Stefano. De bekendste voetballer van het middenwestelijk halfvierkant. Ja, vierkantjes en driehoekjes waren Divan Stefano’s specialiteit. Nee, niet in de friteskraam, hoewel hij daar ook vlamde, maar op het voetbalveld. Divan Stefano was aanvankelijk een middelmatige middenwestelijk halfvierkant voetballer die alles uiteindelijk rond kreeg. Te […]

‘Ze keren zich allemaal tegen mij.’ ‘Heeft u enig idee waarom?’ ‘Nee, anders lag ik hier niet op uw divan.’ ‘Sofa, mevrouw.’ ‘O, weet u het beter? Iedereen weet het beter. Maar mijn beter is nooit goed genoeg.’ ‘Waarom denkt u dat?’ ‘Weet ik veel. Er wordt nooit naar mij […]

Het geschiedde in die dagen dat ik werkte in Overveen en de zomeravonden/-nachten doorbracht in mijn huisje aan de duinrand in Egmond-Binnen. Er was een goede treinverbinding tussen Haarlem en Castricum, de rit op de fiets tussen het station en het huisje was goed om het werk af te schudden […]