Schrijf mee!
« »

Fictie

Hepie en Hepie

25 januari 2019 | 120w | Cesar Noordewier | | 3 |

Ik lig op m’n kussen stil te dromen tot aan de dageraad. Mijn muze wekt me met de woorden ‘Jongen, ik maak me zorgen.’ En eerlijk gezegd heb ik haar nog nooit zo bezorgd zien kijken. Ik vraag waarom ze zo bekommerd is.
De winter was lang. Nu zijn alle cd’s met onze vakantiefoto’s op zolder kapotgevroren. Ik heb alleen nog maar die foto van het carnaval op Ameland.’
Ik probeer haar te troosten. ‘Geeft niets. Ik hou van jou. Ik geloof in jou en mij. Dat is wat telt. En in ons dorp hebben we verder niets te klagen; het leven is hier fijn met jou.’ Ze is gerustgesteld en ik lig weer op m’n kussen stil te dromen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »