Schrijf mee!
« »

Fictie

Onverbiddelijke vijand

22 februari 2019 | 120w | Cesar Noordewier | 2 |

Met zijn fosforescerende lichtblauwe ogen en zijn onweerstaanbare glimlach wist hij het lot van zijn danspartners een geheel andere wending te geven.
Eén enkele dans was al voldoende om opgezogen te worden door het zwarte gat van zijn universum.
Hij was zich heel bewust van zijn charmes en ook uitgekookt genoeg om daar ten volle gebruik van te maken.
Vrouwen waren bereid hem alles te geven: hun bezittingen, hun geld, hun ziel en zelfs hun laatste beetje trots. Rivieren van tranen stroomden naar de zee.
De tijd bleek echter een onverbiddelijke vijand te zijn. Zijn ogen werden flets, zijn glimlach werd een grimas en zijn plasstraal steeds zwakker.
Zijn laatste levensjaren sleet hij met een gepensioneerde pornoactrice, kijkend naar Netflix.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »