“Nou, hier hebben we een bijzonder item. Het is een boek uit de late 16e eeuw. Het is geschreven in een obscuur dialect van het Latijn. Maar eerst wil ik het even hebben over het omslag. Het materiaal lijkt Marokijn. Een bijzonder kostbare – ja ik zie u al kijken […]

Heb ik jullie al eens verteld over mijn favoriete tassenmaker? Hij is eigenlijk een marokijnbewerker, maar als ik dat zeg snapt niemand wie ik bedoel. Terwijl als je zijn tassen ziet van puur geitenleer, dan valt er niets meer uit te leggen. Iedere vrouw en menig man herkent het moment […]

Mensen leven niet van brood alleen. Daarom telt de Feestboekclub zo veel leden. De verhalen liggen er voor het oprapen. Naakt en onomwikkeld, maar toch… Voeding vind je niet alleen in boeken met sjieke omslagen van Marokijn. De mensen zijn armer geworden in vergelijking met vroeger, zeker wat het omwikkelen […]

Alle Marokkanen zien er hetzelfde uit en heten hetzelfde, dus noemen we de nieuwe lichtgetinte jongen ‘Martin de Marokkaan’. Omdat Marokkaan nogal beladen wordt, veranderen we dat later in Marokijn. ‘Van mijn moeder,’ is zijn antwoord op de vraag waar hij vandaan komt, want hij praat niet als een Marokkaan. […]

‘Met Vreeswijk.’ ‘Goedenavond meneer Vreeswijk. Stoor ik?’ ‘Eigenlijk wel, ik zit naar The Passion te kijken.’ ‘Dat is toch ook toevallig. Ik heb een passende paasaanbieding voor u, gebaseerd op opofferingsgezindheid, net zoals bij die Jezus. Heeft u uw begrafenispolis bij de hand?’ ‘Nou nee. Ik pak hem even uit […]

Ik hoopte al een hele tijd dat het woord ‘marokijn’ een keer als schrijfthema zou worden opgegeven op 120w. En nu is het dan zover! Even was ik volkomen sprakeloos, maar na vele malen knipperen met mijn ogen, stond het er nog steeds. De schaarse keren dat mijn dromen uitkomen, […]

Waarom moet ie gaan aanleunen? Hij gaat nog rollatorloos door het leven, en wil blijven wonen waar hij met vader en moeder woonde totdat hij doodgaat. Bij ieder ingeknepen bolletje van de plasticfolie knalt er een herinnering door de heer Vreeswijks hoofd. Hun foto’s legt ie behoedzaam in het kistje […]

Ik zou woorden willen laten vloeien als een chocoladefontein in het wereldrestaurant en dat mijn zinnen zo gevuld moge zijn als de warme volle schalen met vlees en saus en wat dies meer zij. Een hoofdstuk titel zo begeesterd als de chef die achter de driehonderd graden warme bakplaat met […]

Ik ben hopeloos ouderwets. Zo scheer ik mij nog steeds met een scheerkwast. ‘Meneer, wat kan ik voor u doen?’ ‘Ik ben op zoek naar een varkensharen scheerkwast, mevrouw.’ ‘Varkenshaar? Dat kriebelt. Wat dacht u van marterhaar?’ ‘Eh, tjonge, wat duur.’ ‘U doet uw hele leven ermee. Ik gebruik hem […]

Drie marokijntjes klommen in de bomen als harlekijntjes, ze leefden er stil en vroom als cherubijntjes. Als je goed keek, kon je ons, bij mooi weer, tussen halfweg mei en juni in de kersenboom vinden. We hadden er alle drie ons eigen comfortabel plekje, precies alsof de boom speciaal voor […]

Je kwekt en kwebbelt de hele dag door, je ziet alles met je zwarte kraalogen. Mijn tante uit Marokko, die nu bij mij in huis wil wonen. Ik ben ooit een keer bij je wezen logeren in je berggrot in het Atlasgebergte. Je had geen telefoon, maar wel een koelkast […]

Belachelijk gemaakt in toneelstukken en films. Als dank dat hij al die jaren zijn plicht nooit had verzaakt en met zijn kromme rug aan de touwen had gehangen. Iedere dag en ieder uur weer. Achteloos keken de mensen soms op hun horloge of ze nog gelijkliepen. Ze keken niet naar […]

Hart Te koop aangeboden, conditie: gebruikt, teab. Toelichting: “ik doe mijn exemplaar weg, omdat het niet meer werkt voor mij. Is wel gebruikt, maar ziet er prachtig uit, marokijnen omslag, met tere sterretjes omzoomd. Binnenin vind je dus mijn hart, kwetsbaar kloppend. Zelf heb ik een ander gekocht, iets steviger […]

Nou, elke keer als ik hier op deze site land, dan kijk ik hoeveel mensen er aanwezig zijn. Wat er dan Marokijns eerlijk in me opkomt over die mij onbekende, aanwezigen, is niet altijd zo netjes. Dan denk ik soms wel eens dat daar heel veel harteloze mensen tussen zitten. […]

Een natte donderdagochtend in de vakantie. Geen wandelweer. Koffiedrinken in een dorpscafé. Een oude boekwinkel trekt mijn aandacht: het ruikt er naar boek. ‘Dit is een bijzonder exemplaar,’ zegt een nog vreemder exemplaar met lange bakkebaarden die op zoutjes lijken: wokkels. ‘Zie je niet veel, een bijbel met een omslag […]