Er was een tijd waarin ik erg ‘krities’ was op de psychiatrie. Ik vond medicijnen als behandeling van schizofrenie verschrikkelijk stom. Alsof die ziekte verholpen kon worden door een biologische aanpak. Achteloos gaf ik daarmee de omgeving de schuld, vaak de ouders dus.
In die tijd zag ik ook “One flew over de cuckoo’s nest”, met de indrukwekkende scene waarin de hoofdpersoon een electroshock krijgt toegediend.
Dat beeld vind ik nog steeds vreselijk, maar toch ben ik ook veranderd sinds die tijd. Ik zie hoe medicijnen kunnen meehelpen, ook bij geestesziektes. Deep brain stimulation is een verbeterde versie van de hersenschok van toen. Maar of en hoe het werkt, blijft duister.
Soms verlang ik naar het simpele zwart-wit van weleer.
Ook ik heb die film gezien. Mij gaf het juist het beeld om nog meer, zoals je omschrijft ‘krities’ op de geestgronden te zijn.
Mien, mijn complimenten. Een fiks aantal korte verhalen deze week, de een voor mij persoonlijk treffender dan de ander, maar zo totaal verschillend.
Ehhh … onder verkeerd stukje geplaatst wellicht. Maar toch bedankt Louisa. Ben wel benieuwd welke stukjes je persoonlijk treffender vond.