Ik begeef me op drijfzand. Mijn hele leven bijna al. Hoe komt dat nu zo? Nou niet zo heel bijzonder. Te beginnen bij de ouders. Beiden waren het eigenlijk mafketels. Ze waren wel heel lief. Mijn moeder werden kinderen afgeraden. Ze had er al twee. Daarna werd ze erg ziek. […]

‘Bert, waarom ben je aalmoezenier geworden?’ ‘Ik was eerst glazenier, maar ik brak teveel.’ ‘Nee man, serieus.’ ‘Geloof het of niet, maar ik vond het woord ‘aalmoes’ altijd mooi klinken; het geven van aalmoezen als vak leek me uiterst boeiend.’ ‘Bert, je neemt me in de maling. Vroeger was je […]

Had ik al gezegd, dat ik een paar sokken vond? Opgerold als een balletje? Sokken als dragers van herinneringen. Oneindig vaak met vuile was in vuilniszak, want geen wasmachine in het tuinhuisje – achterop mijn racefietsje (door jou gekocht) van Aalsmeer naar jou – alles door jou gewassen, opgevouwen, gestreken, […]

Bij de opkomst van een nieuwe lichting heerst er altijd een lichte chaos. Er moet van alles worden uitgelegd, de uitrusting dient bij elkaar worden gezocht, waarbij steevast slechts de maten ‘te groot’ en ‘veel te groot’ voorhanden zijn. Daarna moet de slaapruimte als zodanig worden ingericht, waar niet te […]

Ik geef het toe. Ik ben een sukkelaar. Is niets mis mee. Goed mee te leven. Soms gaat het traag. Dan helpt geen schop. Onder de kont vanzelfsprekend. Om de oren zinloos. Die zitten vol pus. Kring je op leeftijd. Ze zijn ook groot. Met haast Afrikaanse proporties. Qua olifant […]

Het constante grommende gekreun maakte van de ziekenboeg een deprimerende plaats. Daarbij was de stank van etterende wonden en ongewassen kerels niet te harden. De aalmoezenier maakte weer z’n ronde langs de bedden. Bij de een werd hij met een uitgespuwde vloek weggejaagd, een ander wilde hem grijpen en kussen. […]

Voor een beroep als vertrouwenspersoon, bijvoorbeeld aalmoezenier, ben ik absoluut niet in de wieg gelegd. Men kan mij ook beslist niet in vertrouwen nemen. Een geheim kan ik nooit bewaren. Ik ben te eerlijk en daardoor kom ik altijd in de problemen. Voorbeeld: toen ik laatst een verhouding kreeg met […]

‘Weet je dat hij hier in de straat was. Bij de 4 juli-viering. Het is jammer dat je er toen nog niet was.’ Mijn gastvader wijst over zijn bordje naar de tv. We eten vanille-ijs met opgewarmde appeltaart. MASH. Elke doordeweekse avond werd het uitgezonden. Ik had het in Nederland […]

Tien jaar geleden bezocht ik met mijn vriend Ieper. Zijn vriend aldaar had ons uitgenodigd. Onderweg in de auto vertelde hij veel over deze Belg. Toch was ik aangenaam verrast door het bourgondisch onthaal, zo ook door de klaroenblazers klokslag acht uur. Op mijn verbaasde blik kwam het laconieke antwoord: […]

Onze pastoor was een belangrijk man. Hij stond in de kerk op het altaar, letterlijk hoger en op afstand. Heel af en toe kwam hij langs. Ik weet niet waarover hij dan sprak met mijn ouders. Wel dat hij altijd een sigaar kreeg aangeboden. Je voelde zijn gezag. Toen ik […]

De aalmoezenier was inderdaad in geen velden of wegen te bekennen in de tijd dat Selma van de Perre in Ravensbrück verbleef. Onvoorstelbaar leed moet haar en vele anderen zijn aangedaan. Ik kan me er met de beste wil van de wereld geen voorstelling van maken. Natuurlijk ik ken wat […]

‘Goeiemorgen, aal.’ We waren een samengeraapt zooitje. Een peloton vol net-afgestudeerden aangevuld met net-aangenomenen. Specialisten zoals journalisten, fysiotherapeuten en onze aalmoezenier. Hij knikte terug naar me. Met ontbloot bovenlijf stonden we in de houding voor de boogtenten. ‘Tentinspectie!’, schreeuwde de jonge wachtmeester van de Gele Rijders een paar minuten ervoor. […]

Geen vertrouwenspersoon of aalmoezenier. Ieder voor zich en God hopelijk voor ons allen. Dat moet ze gedacht hebben. In DWDD is zij de enige gast: Selma van de Perre. Een 97-jarige Joodse verzetsvrouw die werd gearresteerd en in kamp Ravensbrück terechtkwam. Haar beide ouders en zusje overleefden de oorlog niet. […]

‘Het is niet netjes wat je hebt gezegd, Pietertje. Maar het is goed dat je het mij hebt verteld. Ons geheim.’ ‘Maar, maar…’ ‘Rustig ademhalen. We zijn allemaal mensen, en mensen maken fouten die God ons vergeeft.’ ‘Maar meneer Pastoor die…’ ‘Die vergeeft je heus wel als hij je de […]

‘Pieterse,’ had de aalmoezenier gezegd, ’het wordt tijd voor je om je gedachten te verzetten. Doe mee met het aalmoestuinproject, opgezet door de diaconie.’ ‘Wat is dat nu voor flauwekul,’ antwoordde hij. Toch staat Pieterse daar in de uitgestrekte moestuin, vol struiken met rode bessen. Een euro voor een volle […]