Mijn spijkerbroek is vandaag midden op straat van mijn kont gegleden. Om half tien op een doodgewone vrijdagochtend, liet zonder enige aansporing de zwaartekracht van zich horen. Alsof een afwijzing voor een baan als toiletjuffrouw nog niet vernederend genoeg was. Een Barbie roze kanten string kwam tevoorschijn, maar hield natuurlijk […]

Ik zit in mijn favoriete cafetaria aan een heerlijk biertje en dito dagschotel als ineens de pleuris losbreekt. Ik besef niet meteen wat er aan de hand is en er flitst vanalles door mij hoofd. Scenario’s, allemaal scenario’s. Niet doen zeg ik nog tegen mijn hoofd. Niet doen. Het schept […]

Roeg en Janneke maken dankbaar gebruik van de situatie. Roeg gooit al zijn Britse charmes in de strijd. Een Englishman in Carré. Hij wuift de toegestoken hand van Janneke achteloos opzij en neemt Janneke vol op de mond. De tongzoen neemt vrijwel alle tijd en ruimte in beslag. En Joop. […]

Nee schatje, vluchten gaat niet. Ze zullen mij en ook jou aan stukken scheuren. De Russen, de Engelsen, iedereen. Ook onze eigen mensen, liebchen, onze eigen vrienden hebben ons verraden. De toekomst die ik voor ogen had. Het is allemaal voorbij. De wereld is verdoemd en haat ons nu. Terwijl […]

1 “Haal dit recept en bel deze psycholoog.” Ik zie licht! Ik fiets harder ooit. 2 “Komt het in de familie voor?” Vader… oma……. arme kinderen… 3 “Formuleer wat jij wilt bereiken.” Wat??? Uitrusten! Dàt wil ik! 4 “Duidelijk een virus! Neem deze druppeltjes.” Meer moe én koorts. 5 “Stop […]

Nu schijnt de zon, voel me er meteen door opleven. Het idee dat de lente eraan komt. Ik kan de geur al ruiken. De lente die mij weer levenskracht geeft, kriebels in mijn buik. Waarin ik weer wil dansen, rennen en springen Alle zorgen om mij heen vergeten Het voelt […]

Wil niet wakker worden in de oeverloze droefenis die al te lang is weggemoffeld onder nuttig tijdverdrijf en divertissement en achter zinneloze woordenstromen van de therapeuten die zich vlijtig buigen over de teloorgang van mijn limbische systeem terwijl de hete pijn die zich verbergt onder mijn ribbenkast opnieuw een stukje […]

Ik kan nu weer een beetje genieten van de zon, de warmte, de pret van mijn kinderen Ik lach, hoor je het!! Ik lach!! Weliswaar in mezelf, een glimlach maar op mijn gezicht Voor even is het er Laat ik ervan genieten zolang het er is Me niet druk makend […]

De geselecteerde groep kwartiermakers uit Spanje kijkt zijn ogen uit. Wat een verscheidenheid aan mensen. Nederland is een toonbeeld van mogelijkheden. Wat er allemaal niet kan op een warme dag op de grachten: onvoorstelbaar. Vrouwen die niet echt vrouw zijn, mannen die ook anders willen, het is allemaal mogelijk. Swingend […]

Zogenaamd toevallig fietst hij Langs het station En neemt jou mee weg bij dat perron Dat perron wat je telkens trekt als vlucht voor het zo oneindig alleen voelen De woorden ‘trots’ en ‘hou van jou’ doen je niets Wat jij voelt is leeg en wat je ziet is zwart […]

Opgebrand. Uitgeblust. Ik ging Spark-Joyen. Een paradox, ik weet het. Een experiment. Een uitdaging. Een besluit: ‘Ik ga deze opruimmethode toepassen’. Zoekend naar het antwoord op de vraag ‘Does it Spark me Joy?’ vroeg ik mij af of ik Spark Joy überhaupt kan voelen. Is het verantwoord om een Spark-joyende […]

Het strand lag er verlaten bij. Vanaf zijn verhoogde stoel tuurde hij door zijn verrekijker. Hij had direct rode vlaggen opgehangen. Daarna had hij de mensen met veel moeite weggestuurd. Of ze wegbleven? Daar! Er liep weer iemand langs de langzaam opdrogende rode vloedlijn. Hij herkende jutter Barhorst. Knoestige kerel, […]

Een maandagochtend in november: het is nog donker buiten, de wind beukt tegen de schutting, de regen geselt de ramen. De kinderen moeten allebei naar hun studiestad, Ze stappen op de bus, en reizen verder met de trein (want gratis OV). Nee, dan vroeger. Het weer was hetzelfde (hoezo klimaat-effect?). […]

Het eten ligt me vreselijk op de maag. Waarom heb ik hier in Godsnaam voor gekozen? Sorry hoor, je hebt de menukaart toch ook gezien? Je kon zelf kiezen. Het was niet veel soeps om mee te beginnen. Ik wil hier weg. Maar we zijn nog niet klaar. Interesseert me […]

Depressientieel, zo voel ik mij vandaag. Je mag het uitspreken als sien van appelsien of als sjen met puntjes. Ik maak er geen punt meer van. Ik ben eruit. Vanaf heden schrijf ik depressientieel. Dat is met een presidentieële depressie. Een beetje op zijn nukkig Rutte’s. Kan dat? Dat kan. […]