‘Een broodje haring, Joop. Doe maar twee.’ ‘Zo, heb je honger?’ ‘Ik ben al twee dagen aan het vasten. Een mokkel op tv beweert dat je dan foute cellen niet voedt. Was ik toch al niet van plan. Maar je kent Greet… Moest ik van haar ook nog de deuren […]

Vorige week ben ik weer eens naar de diergaarde geweest met mijn twee dochters. Waar ik een aantal jaar geleden nog ‘aanbeden alwetend bioloog’ was voor hen begint die rol zich steeds meer te normaliseren. Mijn dochter wist mij allerlei bekende en minder bekende feitjes te vertellen, vooral over reptielen […]

We schrijven het jaar 1089. Toen er nog geschreven werd met lood. In schoenen gemaakt van riet. Dat jeukte als de ziekte. Waardoor je vanzelf inspiratie kreeg. In de donkere Middeleeuwen. Diep verborgen in een oerbos dat nu nog meer oer is als toen. In een klooster zonder huichelaars doopte […]

Eind de jaren ’80. Julian komt geagiteerd het klaslokaal binnengewandeld. Meteen vraagt hij de aandacht. “Jongens, ik heb vernomen dat het niet goed gaat met Keith Haring, in één woord AIDS. Hij heeft een winkeltje voor studenten, galerijhouders en kunstopkopers raken er niet binnen. Ik stel voor dat jullie een […]

‘Opa, ik kan niet slapen. Vertel nog eens een verhaaltje.’ ‘Nog eentje dan. Het was begin 21e eeuw, de Grote Depressie was net voorbij toen de Boerenoorlog uitbrak.’ ‘Daar hebben we het op school over gehad. Toen stikten er toch zoveel mensen in stof? Vlak voor het water steeg?’ ‘Bijna […]

Ik zit er diep onder. Onder de as. Het interesseert me geen moer. Die rotdingen willen maar niet passen. Bout is het. Telkens weer trap ik er in. De draad voldoet niet. Voor de draad ermee, zeg ik tegen mijn klusjesman, heb jij een oplossing? Karel kijkt me verbaast aan. […]

Hollandse Nieuwe toont de banner die strak in de wind staat. De viskraam wordt met het eerste ochtendlicht geopend. ‘Twee graag,’ zeg ik zo nuchter mogelijk, ‘en jij?’ ‘Kom nou mee,’ antwoordt zij. ‘Sjeezus, nog steeds boos?’ ‘Ik ga niet opnieuw beginnen.’ ‘Nee, we zitten al tien jaar aan elkaar […]

Lang hoeft hij niet na te denken. Lola. Richtig. Die freschen Lola. Dat is de ultieme comparant om het gesprek vlot te trekken. Gelukkig is ze beschikbaar. Zoals altijd. En wat ziet ze er weer fantastisch uit. Samen gaan ze de verhoorkamer in. Muts, Joop en Roeg veren op uit […]

Omdat ik niet verloren was, wilden ze me verloren maken. Ik proefde de smaak van psychologisch misbruik. Tot op de dag van vandaag proberen de nonnen en de paters hier me te bekeren, schenken me bekers met verbindingsgoud om hun ego op te krikken. Ze gokten op een Stockholmsyndroom. Maar […]

‘Bedoel je dat programma van Omroep Max over eenzaamheid, gepresenteerd door BN’ers die niet eenzaam zijn? Nee, daar zit ik niet naar te kijken. Trouwens, Janny, ik moest even denken wie je ook alweer was, want wanneer hebben we elkaar voor het laatst gesproken? Een jaar geleden?’ ‘Ja, druk, druk, […]

Op vlaggetjesdag moet de heer Vreeswijk weer even aan vroeger denken. ‘Fatsoenlijke armoede’, zo heette het bestaan van de ambtenaar. Vader was waterklerk; dankzij hem stroomde er water uit de kraan. Vrijdags nam vader vaak haring mee. Eerst moest de haring gewaterd worden, anders was het te zout. Daarna maakte […]

Hoeveel mensen denken die Zwitsers eigenlijk, hierin te kunnen proppen? Voor mijn gevoel, stonden we al als haringen in een ton, na nummer zes plus hond. Het bordje boven het raam gaf antwoord op mijn vraag: ‘Vijfendertig plus één.’ Wie was die plus één? Vroeg ik mij af. Er kwamen […]

‘O, o, Den Haag, mooie stad achter de duinen…’ Maar vandaag even niet. Het weer zit niet mee en het verkeer tegen: tractoren op de weg die zelfs een politie-escorte krijgen. Weer eens wat anders dan een blokkade bij de Afsluitdijk. Met dit verschil dat de degenen die toen de […]

Heeft u ook wel eens een baaldag? Ik noem het altijd een voddenbaaldag. Waarom? Omdat vodden de baaldag extra benadrukt. Je kunt iemand achter zijn vodden zitten, maar op een voddenbaaldag is dat haast onmogelijk. Het is te vergelijken met bij de pakken neerzitten. Bijna net zo treurig. Je kunt […]

Haring happen oftewel hiering sjellen, dat doe je op aswoensdag in je stamcafé. Na Carnaval dus. Wel zo slim. Niemand is dan meer verkleed als het goed is. De schmink zit welliswaar nog in, op of achter oren en ook bij de ogen is het altijd moeilijk weg te krijgen. […]