Vrijheid, blijheid. Weilanden en koeien.
Dat jack zit best krap. Ach, leer zet nog uit. Wel een dikke kop; die zijspiegel vertekent. Of het komt door die helm. Een beetje gewicht kan trouwens geen kwaad op die zware Harley.
Dat was vroeger wel anders op zijn Puch: armen om zijn middel, hoofd tegen zijn rug… En dat zonder helm. Haaks over de tramrails, rechtertrapper omhoog in de bocht. Veel linker dan nu, maar ze durft niet: ‘Daar zijn we te oud voor.’
Je leeft maar één keer. Koeien en weilanden. In een auto zie je toch minder.
Rijdt die vrachtwagen over de middenstreep, en zo hard?
Natuurlijk ziet hij hem. Welja.
Hij ziet hem heus wel, dat kan niet missen…
Mooi beschreven Han. Lekker staccato (en dat houdt de vaart er goed in tot …).
@Willem. Dank je.