0
We woonden in een klein dorpje in een rijtjeshuis. Iets verderop woonde een aardige man. Ik wandelde voor ons huis met de poppenwagen toen hij voor me stond. Hij vroeg hoe mijn pop heette en of Shelly en ik een flesje melk en een glaasje limonade lustten. Ik zat op […]
Communicatie, Maatschappij
Buurman
Communicatie
Van onder naar boven kan ook
Modderschoen, was het toch? Ah, het schrijfthema deze week?! Heb je mijn vraag begrepen? Natuurlijk, we kunnen nog uren blijven doorpraten. Deze discussie kan zo eindeloos lang duren, vreselijk. Waar gaat het deze week over? Sjonge, jij let ook lekker op zeg. Wat? Ik ben het spoor bijster, je moet […]
Communicatie, Mensen
Droomvlucht
Gewoon door je droom te onthouden. Hoe kon het toch dat hij deze zin niet meer uit zijn hoofd kreeg. Onthoud je droom, volg je droom, … En dromen dat deed ie, nachtenlang. Dagdromen was ´m ook niet vreemd. Ze werden steeds sterker. Onhoudbaar. Ach, als ik maar, dacht hij, […]
Fictie, Maatschappij, Mensen
Spoiler
Straks zal ik na de halve schroef uit de baan vliegen en door de opwaartse kracht op de vleugels eerst omhoog schieten en daarna te pletter vallen. Waarschijnlijk overleef ik dat niet. Met mijn Formule 1 wagen zal ik met ruim tweehonderd kilometer per uur op mijn doel afgaan. Uiteindelijk […]
Fictie, Mensen
Vliegen
Klaas had gezworen dat hij nooit zou deltavliegen. Dat was zo’n idioot idee; alleen vogels en vliegtuigen waren gemaakt om te vliegen. Maar toen zijn schreeuw verstomde en hij het balkon steeds kleiner zag worden, besefte hij waar alle ophef over ging. Zojuist babbelde hij nog met een mooie meid, […]
Communicatie
Koekjes
Als ik nee zeg krijg ik vrijwel niets Niet dat wat ik zoek niet dat wat ik hoop te vinden Slechts een klein deel wat mij verlekkerd doet verlangen naar de hele pot Ik wil meer maar ik wil kunnen kiezen Nee kunnen zeggen Maar steeds staat er op mijn […]
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Honds
„Zitten blijven!” blaft de rechercheur mij toe. Uiterlijk onbewogen doe ik wat hij zegt. Wat nu…? Zouden ze echt…? Ach, laat maar praten, ze kunnen me toch niks maken. Ik heb een goed alibi. Een priemende vinger vlak voor mijn neus onderstreept de herhaalde vraag; ’Nou, waar was u vorige […]
Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Moddergooien
‘Sterf maar. Jij moet dood voor wat je mij hebt aangedaan,’ sist haar stem die ik uit duizenden herken. Het is maanden geleden dat ik haar voor het laatst sprak. Ik verbreek de verbinding. In mijn innerlijke projectiescherm verschijnt een plaatje. Een platgetrapte modderschoen. Is ze weer zover afgezakt dat […]
Fictie, Mensen
Vakbroeder
Zacht tikkend zet de secondewijzer van een wandklok mijn zintuigen op scherp. Een kat ontwaakt, rekt zich uit en begroet mij vervolgens met een kopje. Zoekend door dressoirladen, schrik ik van zacht geritsel achter me: Wat was dat? Nieuwsgierig sluip ik richting keuken. Op het aanrecht doorzoekt een veldmuis de […]
Familie, Liefde, Mensen
Spoorzoeken
‘O nee,’ foeter ik, ’toch niet op mijn pas gedweilde vloer? Wee degene…’ De dader lijkt eenvoudig te traceren, ik hoef het spoor maar te volgen. Het leidt van de keuken, naar de woonkamer, de hal, de trap, de overloop, de badkamer… Dan ben ik het ineens bijster; de dader […]
Fictie
Resonanties van de werkelijkheid (5)
Als de lucht van vers dampend kuilgras in een winterse ligboxstal is veranderd in de weeïge stank van de luier om je eigen middel, weet je dat niet de tijd zijn inhaalslag heeft gemaakt in een retrobeleving, maar dat het einde nadert. Je begint in je eigen poep en met […]
Communicatie
Ik ga waar ik ga
Frisse wind om mijn hoofd. Vrijheid. Ik ga waar ik ga. Soms met anderen, dansend in een op en neer gaande menigte naar de streep. Vaak ook alleen. Lopen verruimt de geest en versterkt het lijf. Puur genot. Ooit was de duurloop deel van mijn leven. Tot de snelheid niet […]
Poëzie
Gaviaal
Hij toont pas zijn vlezige tanden na het aarzelend blootgeven van haar ziel, zijn neus trekt hij op zoals geen enkel dier, in het nauw gedreven hem voordeed ze zal en moet de gordijnen ingejaagd worden de harnassen en speren staan klaar dat het een met precisie gezette val is, […]
Liefde, Mensen, Poëzie
Bedtijd
Ingepakt tussen natte doeken zure luchtjes en vermaak voor vele wakkere uren Slaap ik al nachtenlang alleen In dit bed Soms voel ik onverwachts een been dat groter is dan het mijne Wat zich terugtrekt als ik aanraak Meestal echter klemmen kleine armpjes zich als een aapje aan mijn nog […]
Column
Spoilsport
Good old Agatha Christie wist haar lezers en kijkers tot het einde geboeid te houden omdat zij bepaalde zaken niet openlijk vertelde. Ze gaf wel kleine hints door in haar verhaallijn, maar daar las of keek men meestal geheel argeloos overheen. Op deze wijze hield ze de spanning er tot […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties