„Zitten blijven!” blaft de rechercheur mij toe. Uiterlijk onbewogen doe ik wat hij zegt. Wat nu…? Zouden ze echt…? Ach, laat maar praten, ze kunnen me toch niks maken. Ik heb een goed alibi.
Een priemende vinger vlak voor mijn neus onderstreept de herhaalde vraag; ’Nou, waar was u vorige week woensdagavond om half acht?!’
Mijn mantra: ‘Bij buurvrouw Inge. Ze wilde graag wat sla uit mijn moestuin.’
De rechercheur gaat helemaal los.’Hoe legt u deze modderschoen uit? Die hebben we vanmorgen gevonden bij de opgraving in uw tuin!’
Och hemel, nee toch..!
‘Haha, wat een onzin, waarom zou ik in vredesnaam mijn schoenen begraven?’ Lachend wuif ik het dreigende oordeel weg.
Ze moesten eens weten…
Helaas, honden liegen niet.


@Gerda Wat een geschiedenis!
– ‘Ach, laat ze maar praten, ik heb een goed alibi,’ houd ik mezelf voor.
Dit is een gedachte en gedachten staan niet tussen aanhalingstekens.
– Woensdagavond
De dagen van de week worden niet met een hoofdletter geschreven. Behalve dan als eerste woord van een zin.
@Ineke,
dank je. Zal het e.e.a. aanpassen.
@Gerda Gedachten kun je eventueel cursiveren. Zoals GJ dat bijvoorbeeld vaak ook doet.
@Ineke, dank v d tip!
Dit stukje is een ‘vervolg’ ( met een knipoog) op Inge’s “Vruchtbare grond”
Een goede tip @Ineke om gedachten te cursiveren. Spannend stukje, leuk in vervolg op Inge. Het schijnt dat baasjes op hun hond gaan lijken, vandaar zeker dat deze rechercheur wat wegheeft van zijn speurhond ;-
@Irma, dank v je leuke opmerkingen.
Ik had hem al eerder vanmorgen geplaats, gelijk met mijn hartje. Maar nu zag ik mijn opmerking niet terug, dus nogmaals geplaatst en verdiend, leuk stukje. Ik vind dat knap, ik ben zelf niet zo thuis in het thrillergenre. Ieder weer zijn stijl, zo blijft het hier altijd leuk en afwisselend!
…behalve dan natuurlijk die opmerkingen tegen/over Ineke en Inge, kon ik gelijk mooi meepikken 😉
@Irma,
nogmaals dank, dit is eigenlijk mijn eerste poging tot een dialoog, en een spannend verhaal.
Mooi dus dat jij het een thriller noemt.
Dan ben ik deze keer geslaagd in mijn opzet 🙂
Gerda, zonder de belerende jongen te willen uithangen, het volgende.
Ik ben van de school dat je in dialooglabels zo min mogelijk variatie moet aanbrengen in ‘zeggen’, ‘vragen’ en antwoorden. De reden hiervoor is dat de schrijver met iedere dialooglabel inbreekt in het verhaal. Ook met ‘zeggen’ (etc), maar de lezer registreert die woorden gewoonlijk nauwelijks bewust. In 120w moet je wat (snap ik), maar die dierengeluiden om de toon aan te geven kan je ook verwerken in de woorden van het gesprokene. Dezelfde gedachte zit achter het advies dat je bijwoorden in dialooglabels moet vermijden (~ly woorden in Engels). Dan vertel je als schrijver hoe de lezer iets moet vinden.
Ik hoop dat je iets aan deze opmerking hebt.
@Leonardo.
Dank voor je uitleg.
’t wordt tijd dat ik eens naar zo’n school ga…:)
Zou je me een voorbeeld willen geven?
Impliciet stel ik eveneens dat een schrijver zo min mogelijk dialooglabels zou moeten gebruiken. Het is verwant aan Show, don’t tell …
Ik heb wel wat literatuur voor je. Mail me maar op pisano.leonardo57 AT gmail.com als je interesse hebt.
@Leonardo
Dank, ik heb inmiddels geprobeerd te mailen,
maar t schijnt dat je mailadres niet correct is.
@Leonardo: Is inmiddels gelukt, er zat een ongewenste spatie in.
@Leonardo.
Ik heb enkele wijzigingen aangebracht naar aanleiding v jouw mail.
Wellicht iets beter zo?
@Gerda
<3 + mail gestuurd met een paar suggesties…
@ Leonardo,
Dank je v support en <3
Raar… Nou wilde ik iets wijzigen, krijg ik ineens alles cursief. Tig x geprobeerd te herstellen, maar dat lukt niet. Zal het later nog eens proberen.
@Gerda ha ha hier ook. Wat gek…
Oh, jammer voor jou, @Jelstein, maar dan ligt het dus niet aan mij :))
@Gerda, zelfs de reacties zijn cursief. Leuke twist.
@Desiree, dank je.
Gelukkig is het nu weer goed met mijn verhaal. Alles cursief was niet de bedoeling. 🙂
Haha ik ben een alibi! Ik voel me vereerd Gerda 🙂 Leuk dat mijn stukje je geinspireerd heeft.
@Inge
Dank voor je waardering 🙂
Nu niet door de ratten, maar door honden besnuffeld.
Leuk.
“Blaffen op barse toon” is dubbel.
Ik vind “De rechercheur blaft…” al aardig “show” i.p.v. “tell”.
Gerda ik had je vanochtend al een hartje toebedeeld.
Wil nu er nog even aan toe voegen dat ik het einde ook erg goed bedacht vind.
@Lousjekoesje
Dank voor je reactie. Ben lerende in dit opzicht
Goeie tip 🙂
@Henrike Dank voor je reactie en <3
@Hendrike dus voorgaande re:
@Lousjekoesje
waar staat dat dan …? :))
Ik snap je grapje ;).
Nou… Nu “blaft de rechercheur mij toe”. Is toeblaffen een werkwoord? Ik denk het niet. (Toesissen wel?) Dus ik stel voor:
“Zitten blijven!,” blaft de rechercheur (tegen mij). (nu weet ik niet of ik nu de leestekens juist gebruik.)
@Lousje blaffen is een werkwoord en werkwoorden kunnen gecombineerd worden met bijwoorden. Zoals met het bijwoord af, dan krijg je bijvoorbeeld afblaffen, of blaft af. In dit geval is gekozen voor blaft toe. Metaforisch voor spreekt toe. Daar is naar mijn mening niets verkeerd aan.
@Lousjekoesje „Afblaffen” wel?
Ha, @Ineke, je was me net een slag voor 🙂
Ik mail je nog , vanavond
@Gerda, dit is een goed verhaal geworden. Een voorbeeld van “120 woorden als werkplaats”. Zie voor wat ik bedoel: https://120w.nl/2012/120woorden-als-werkplaats/
@Gerda Ik zie het 😉
@Ineke, bedankt voor je compliment en aanvulling.
Voor mij is 120 w inderdaad een goede werkplaats voor mijn schrijfwerk.
@Lousjekoesje
Ik ben geen fan van dierengeluiden als iemand wat zegt. Daarmee breek je in als schrijver. In 120w moet je weleens wat, maar toch kun je beter proberen door wat er wordt gezegd te laten zien hoe dat wordt gezegd.
Oeps, dat had ik al gezegd… Sorry, wilde niet als dogmatische doordrammer overkomen.
@Leonardo, hoe zou jij die eerste zin dan schrijven?
Komt hier een record aan reacties? :
Toch leuk als een stukje goed over de tong gaat. :))
[uitgedaagd door Ineke]
Ik zou met een actie/lichaamstaal beginnen waaruit zijn gemoedstoestand blijft.
De rechercheur priemt met zijn vinger naar me, maar raakt me gelukkig net niet. ‘Zitten blijven, jij!’
Zoiets. Zijn dreigende houding/taal maakt echt wel duidelijk dat hij dat niet fluistert. Overigens, stel dat je dat in een thriller leest. Na tig bladzijden weet je alleen nog dat de rechercheur intimiderend was. Dat is het beeld wat van belang is. Je weet echt niet meer wat hij precies zei en hoe hij dat zei.
Mee eens?
@lousjekoesje
dat ‘blaffen’ is n.m.m. geen ‘show’ maar juist ’tell’ omdat je als schrijver inbreekt en de lezer instrueert hoe het is gezegd… Stuur me maar een mail als je een diepere discussie wilt 😉 [pisano.leonardo57 AT gmail.com]
Dit stuk moet veel stemmen krijgen het is nu een co productie ;(
@Jelstein 🙂
@Jelstein “een beetje van mij, en een beetje van magg’ie er ook bij?” :))
@Leonardo Deze manier van ‘show, spreek mij aan. Ik ga dit uitproberen.
@Gerda, met Leonardo eens, hoewel jouw vorm ook prima is. Bij de suggestie zoals Leonardo voorstelt, krijg ik meer beelden.
@Levja, @Desiree
Dank, en ik vindt het best, gelukkig kunnen we en mogen we met elkaar stoeien op 120 w
Weer-ga-loos, toch?! ( ziehier mijn stukje)
🙂
@Leonardo. Ja, daar zit wel wat in. Dat lijkt weer een niveau hoger. Ik ga het proberen.
@Leonardo, ja, zo zou het ook kunnen, al zie ik een vinger die priemt niet zo zitten.
Zoals het er nu staat vind ik het prima. In de eerste zin zet de schrijver gelijk een sfeer neer, door die paar woorden.
@Ineke
Ik ben niet de schrijver van dit stuk en de juiste sfeer is niet aan mij. De rechercheur kan ook met zijn vuist op tafel slaan of iets anders doen wat de toon/sfeer zet. Ik gebruikte de priemende vinger omdat dat verderop staat. Dit kan daar dan weg = meer ruimte voor andere woorden. Ik heb de wijsheid niet in pacht; het zijn maar ideeën.
R.U.E. = resist the urge to explain (zie: Self-editing for fiction writers [Browne/King]) is wat mij betreft goed om ter harte te nemen.
@Leonardo, die vuist die op tafel slaat, ja, dat is een begin waarmee gelijk duidelijk is dat de man tracht de persoon tegenover hem te intimideren. Dat roept gelijk een sterk beeld op.
@Leonardo en @ Ineke.
Ben het met dit idee eens, zou het zo kunnen doen.
Ik heb het echter niet v niets zo neergezet. Mijn eerste en laatste zin wil ik bij de titel behouden.Het is een geheel.
(inleiding, kern, besluit)
@Gerda Ik vind het stuk goed zoals het er nu staat. Bedoelde ook niet dat het veranderd zou moeten worden.
@Ineke Wolf, dat had ik wel begrepen hoor, je had al eerder gezegd dat het goed was, (waarvoor dank), maar ik vond het nodig mijn mening even te delen.:)
@Gerda 😉
Volgens https://120w.nl/over/statistiek/ is dit het meest besproken stuk op 120w.nl.
Asdadduutweet
@Gerda gefeliciteerd met je meest besproken stuk!
Het is dan al met al leuk en leerzaam. Top.
@Jelstein en Levja.
Dit had ik nog niet opgemerkt
Hartelijk dank!