0
Ik heb Jezus op mijn Wifi En God speelt Warcraft op mijn lan Ik heb Jezus op mijn Wifi En met Boeddha Skype ik al heel lang Ik heb Jezus op mijn Wifi En elke dag een reli mail En ik twitter vaak met Allah Want soms word het me […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Communicatie, Liefde, Poëzie
Wolken
Liggend op mijn rug kijk ik naar de voorbij reizende wolken. De meest bizarre creaties passeren de revue, doch slechts enkele blijven in mijn geheugen gegrift. Een arend, een briefje van tien euro en het gelaat van mijn overleden vrouw. Nee, ik ben niet gelovig, maar toch. Zou ze contact […]
-
Poëzie
De zwaan
Op straat jagen mensen sneeuwvlokken na, soppen hun dagelijks brood in het speeksel van inkt, likken vette berichten van schermen zonder licht; het stof van de mijnen op hun gezicht. Hun doofstomme vlaggen vullen het voorjaar met nacht, bijna. De zwaan heeft gewacht op het juiste moment. Geland in geschoren […]
-
Natuur, Poëzie
Lente-regen.
We vallen momenteel van de regen in de drup. Regen heeft iets moois in de lente. De paraluus komen te voorschijn in alle kleuren van de regenboog. We laten ons van de beste kant zien en klagen. Klagen kunnen we als de beste met zulke luchten. Maar kijken we wel […]
-
Poëzie
opgewassen
Zou je mij lezen als ik niet ik was, ik geen gezicht had, ik er niet was.. Zou je mij zien als ik jou niet pas, jij te groot was, jij mij niet zag.. Zou je mij horen als jij mij niet sprak, ik jou niet lag, en jij mij […]
-
Liefde, Poëzie
Obsessie
Kijk me aan want dit wachten duurt te lang. Ik schrijf jouw naam, met bebloede vingertoppen, naast de bloemen op het behang. Dit gemis neemt angstaanjagende vormen aan. Hoog tijd dat dit heden weer een toekomst kent. Hoog tijd dat jouw lichaam weer het mijne verwent. Wees mijn zonde, hard […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Denk ik aan hen
Denk ik aan hen die zo stom waren een oorlog te beginnen aan hen die zo stom waren erin mee te gaan aan hen die zo stom waren het te laten gebeuren die aan de zijlijn bleven staan aan hen die zo stom waren vechtend dood te gaan Denk ik […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
7 jaar ongeluk
Ogen sprankelend als de wind, waaiend over de oceaan. Engelen dansen hun vreugde In het licht van de maan. Een lach haast zo perfect Onbezorgd geluk van een kind. De spiegel breekt in duizend stukken Als een tijger zijn prooi verslindt. Handen zo zacht en teder Beminnelijk doch zeer charmant. […]
-
Mensen, Poëzie
Spiegelbeeld
Mijn eigen naam ben ik vergeten. Ik weet niet meer waar ik woon. De weg naar huis kan ik niet vinden, zelfs niet wanneer ik droom. Iedere dag is nieuw voor mij en ik weet, het zal niet lang meer duren of ook de uren gaan aan mij voorbij, zonder […]
-
Poëzie
Een cactus hoeft niet veel water
Als een leeuw brul ik het leed over de wereld uit het vuil borstel ik onder het tapijt weg in de zetel glas na glas totdat mijn lippen paars kleuren de aarde draait zot kippen uitgelegd ik nog van jou jij nooit meer de wekker loopt achter ik voor de […]
-
Mensen, Poëzie
Paard en wagen
Mijn lief, ik zag een schillenvracht met paard en wagen, veel te zwaar, helling opwaarts gaan en dacht: hoe speelt dat arme dier het klaar? Berg op bleek slechts routine voor het schillenpaard te zijn: zijn hapje haver te verdienen was verworden tot een medicijn. Dat kan de droef van […]
-
Natuur, Poëzie
Vervloekte kraaien!
Vervloekte kraaien in de spiegel, verdwijn! Ik heb toch geen raam open laten staan. Ik haat jullie irritante gefladder in mijn gezicht. Waar komen jullie zo snel in grote getale vandaan? Ik sla in de wilde weg om me heen. Waarom hebben jullie het speciaal op mij gemunt? Zo kan […]
-
Familie, Liefde, Mensen, Poëzie
Subliem
Bonzend hart draagt geluk Spreid haar vleugels en verlaat Het paradijs zoals genoemd. Sprankelend geurende natuur Tezamen al haar klaagzang van gevederde beestjes Wie ieder voor zich toch dezelfde kant vliegen. Prachtig, Subliem en oh zo magnifiek Staar je je blind op de zoektocht Huizenhoge bergen versperren je zicht. Bonzend […]
-
Mensen, Poëzie
gesloten ogen oren open
Het water was die ochtend klam geweest. Dat wat hij als vertrouwd en zorgvuldig geselecteerd had kunnen aanschouwen, was niet meer. Het enige wat hij hoorde waren de ritmische tikken tegen het raam. En zijn eigen ademhaling. Deze ging drie keer zo langzaam, maar voelde vijf keer zo snel. Doem. […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Mooi is het leven
Treedt in werking, Als plots je leven scheidt. Je waant je in beperking. Vreemde werkelijkheid Is plots heel echt. Hij koos voor rust in eeuwigheid, De wens was niet oprecht. Mooi is het leven, Somber als het kan zijn. Jij wilde het zomaar geven, Door een beetje pijn. Mooi is […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties