Na een jarenlange meditatie ontwaarde de meester eindelijk de sluier.
De sluier die hem de illusie van het leven voorhield.
De sluier die ons allen de illusie van het leven voorhoudt.
De meester besloot een kijkje achter de sluier te nemen en dan uit de illusie te stappen.
Want achter de illusie lag immers de werkelijkheid?
Toen de meester de sluier opzij deed verdween hij uit het heden, het verleden en de toekomst.
Niemand die hem ooit gekend had, of ook maar van zijn bestaan afwist.
En dat is de werkelijkheid.
De meester heeft nooit bestaan, de sluier is nooit ontwaard.
Het verhaal van de meester is nooit gebeurd.
Want als het gebeurd was zou het nooit gebeurd kunnen zijn.
Een nadenkertje. Gaat het over God? Moet werkelijkheid altijd controleerbaar zijn? Is geloven ook niet een soort werkelijkheid?