De verleiding een brein in te stappen Waar een gebogen deur is opengesloten IJsberend voor de opening stilstaand Neemt geen beslissing There has to be no point
het uitrekken van een punt
De vlek toont zijn ware gedaante De naklank in een hol vat Rug liggend op het spijkerbed dringt een punt aan de hemel in mijn peilloos oog Verder weg drijft niet langer Niet meer mijn gedachte Een zwerfSter dreigt te doven
bewegingen van een puntgedachte aan de hemel gaan bewegingsloos voorbij
Kon men maar geloven Gedachten krimpen vloeiend ineen Tijdloos opgenomen Weet de vormloze punt waar zij toe dient Zij is de inhoud van een brein
Slechts zichtbaar door de Link van Punt naar Punt
A quintillion Times
Dus expres geen punten? Wat leest dat toch vervelend. Zero points.
Expres? Neen, per ongeluk!
Vervelend lezen, dat is heel erg voor u
Nul punten bestaat niet
Experimenteel, fantasierijk. Zonder dat blijft de taal stilstaan.
@Lousjekoesje, dit stukje was speciaal voor u geschreven. U heeft de inhoud totaal niet begrepen en de emotie die u toond past dan precies in uw reactie.
Mijn emotie is als volgt: ik heb precies de juiste toon gezet.
Zou u ooit op een plek komen waar woord kunst gemaakt is, ongeveer 150.000 jaar geleden, zou u zich dan ergeren over de . en de , ?
Ik vrees starre schrijvers van nu die dat doen, wat gisteren verplicht was, en morgen ook.
Ik zoek de woord kunstenaars die gisteren hebben gezien, vandaag hard werken, en morgen woord kunst hebben gemaakt, en aan de wereld laten zien wat nog nooit in vorm en inhoud is vertoond.
Ik weet, allemaal perceptie.
Dit leest als Poëzie!!!