Als jouw leven een RIVIER is, hoe ziet hij er dan uit?
Is hij helder of troebel, breed of smal, met of zonder stroming, rustig kabbelend of met woeste golven, met bochten of rechttoe rechtaan, met grote rotsen of kleine kiezelsteentjes, of met zand?
Zit er viezigheid in of glinstert hij door de spiegeling van de zon, versierd met bruggen eroverheen of bankjes langs de kant?
Mogen er boten komen of is het juist erg afgelegen?
Heeft het een stuwdam om tegenop te botsen, een waterval om los te laten, een sluis om te splitsen in verschillende wegen?
Zwemmen er vissen of eenden in of misschien zelfs wel eens mensen?
Is dit het leven dat je jezelf had willen wensen?
Voor lousjekoesje
Mijn rivier
graag zit ik aan jouw oever
en laat gedachten gaan
mijn hemelhoge vreugde
mijn tomeloos verdriet
of mijn oprechte willen
ja zelfs mijn vals geniet
het meest en teerst intieme
of woordenloos gedroom
jij neemt al in jouw armen
en draagt het op jouw stroom
al eeuwen is dat vloeien
van water richting zee
en neem je zonder klagen
gedachten met je mee
geef mij iets van jouw wijsheid
iets van dat rustig gaan
jouw stromen dat geeft vrijheid
blij in het leven staan
graag zit ik aan jouw oever
en laat gedachten gaan
Boudewijn Betzema
21 november 2011
Mooi, dank je wel, Boudewijn.
Al lezend zie ik hoe mijn rivier heeft gestroomd.
Doet me denken aan een geleide fantasie
Zo ging het precies en dat maakt het tot een goed stukje: je wordt meegenomen en je fantasie, in dit geval terugdromen, gaat ermee aan de loop.