Ik bemin niet het leven ben bang voor de dood jij zei het leven loopt slecht af slechts in de dood verkeert het je hebt gelijk gehad of kreeg het uiteindelijk wat mij betreft ik zit er in maar heeft het zin het leven met drie kussen in de lucht […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
WANDELING NAAR DE KERK (4)
26 december 2012 | 100w | Jozef Faucompret | Reacties uitgeschakeld voor WANDELING NAAR DE KERK (4) |
0
Wij gingen door met onszelf exibitionistisch en uitdagend in God’s aangezicht af te rukken, om zekerheid te krijgen dat onze vingertoppen niet vergaan in de kom met gewijd water, uit de kraan, tot de ultieme druppel. Immer in dienst voor de laatste sacramenten, om het even of die op tijd […]
-
Poëzie
WANDELING NAAR DE KERK (3)
25 december 2012 | 117w | Jozef Faucompret | Reacties uitgeschakeld voor WANDELING NAAR DE KERK (3) | 0
Daar kweelde een Sonneveld over een dominee die er uittrok en hij nam Catootje met zich mee. Hier heeft men nog altijd geen idee waarom hij heenging, die dominee. Hij nam haar mee naar de botermarkt om er zuivel aan te kopen. De boter, maakte hij zich hard, kon aangewend […]
-
Poëzie
WANDELING NAAR DE KERK (2)
De kerkgangers van voorheen die blijven thuis en knarsen hun geloof weg tussen hun tanden. Zij nemen geen ontbijt meer in het Huis en indien wel eten zij het niet met blote handen. Het gebroken brood is zout- en smakeloos. De wijn, ooit zoet geweest, is verzuurd en dus geloosd. […]
-
Poëzie
WANDELING NAAR DE KERK (1)
23 december 2012 | 118w | Jozef Faucompret | Reacties uitgeschakeld voor WANDELING NAAR DE KERK (1) | 0
Toen wandelden wij zowaar stil naar de kerk, op een godverlichte dag. Of het een doordeweekse was of een zondag maakte geen enkel verschil. Wij waren al eerder op het kerkhof geweest in de achtertuin. Wij marcheerden daar een beetje diagonaal maar niet echt schuin. Binnen in de kerk was […]
-
Mensen, Poëzie
Uiteindelijk
Nu buiten de kudde net als van een uitgestoten stier het spel gespeeld is het mij gelukt zonder drift en zonder haantjesgedrag met pincet en microscoop en stethoscoop de omgeving te ontleden als ik mij voorstel nu te sterven met mijn verleden intact mijn gedachten versnipperd liggend in mijn bed […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Boogjes weerzin, of toch niet…?
voor het schrijven van poëzie moet ik over een drempel stappen van onbegrensde hoogte over een muur klimmen die ik zelf heb gebouwd uit stenen van voor ingenomenheid en vooroordelen gestut met palen van antipathie weerzin ongeduldig van begrip ben ik door woorden van misantropen en suïcidale azijnpissers die hun […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie
Kerstwens
Ik heb een kerstdepressie. Een allergie aan jingle bells. Van al dat opgeklopt gedoe krijg ik een branderig gevoel in mijn maag. Liefst van al zou ik tegen de kerstboom urineren en de kalkoen bevrijden met vulling en al. Om middernacht de kerstman anaal onteren en daarna de os en […]
-
Poëzie
BEELDHERINNERING
Geen foto nodig om mij aan jou te herinneren. Jij bent ergens, net als vele anderen, mij niet tot last. Alsmaar meer voor mijn ogen. Beelden worden vaag en aangetast. De legers blijven en er komen steeds soldaten bij. Gesneuvelden, verminkten en enkelen die heelhuids aan de glorie ontsnapten. Herinneringen […]
-
Poëzie
WANDELING OVER HET KERKHOF
In de vroege morgen maakten wij een wandeling, ditmaal over het kerkhof. Het was anders en toch geen verandering. Het was thuiskomen of doen alsof. De zon scheen maar niet hevig want die schijnt nooit uitbundig over kerkhoven. Zij houdt zich in, misschien wat kregelig, omdat zij beseft dat zij […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Dodelijke mishandeling
Een grensrechter dood geschopt zinloos en laf met het gevolg beroering van iedereen die van voetbal houdt een naam heeft op te houden een vat vol borrelende tegenstrijdigheden hoor ik aan zinloos gerochel over voetbal wie legt mij uit het wezenlijke in het bestaan van het spel als grensrechters en […]
-
Poëzie
WANDELING DOOR DE STAD (2)
Het kon een eendere naam zijn als de mijne. Het kon een andere zijn, lang vergeten. Namen roepen zichzelf af zoals golven deinen op de stroom van het nauwelijks weten. Als dit ons lot was, tot het op was, was het mismaakt omdat het zot was. Als dit onze gebeden […]
-
Poëzie
WANDELING DOOR DE STAD (1)
Op een namiddag kwam de stad eens aan de beurt. Een ongewilde plaats door niemand afgekeurd. Waar de rijken best met kleinigheden tevreden zijn (want zij hebben alles en dus ook vertrouwen), waar de bedelaars een smal voetpad in een steeg beschouwen als grondbezit en een brede boulevard als koninkrijk. […]
-
Poëzie
WANDELING OVER DE PIER
Bij avond wandelden wij over de pier tot zover als wij konden gaan. Het middelpunt van ons was hier. De golven spoelden af en aan. Er was weinig licht, behalve van de maan. Electriciteit was schaars want pas recentelijk ontstaan. De pier baadde maar werd nooit gereinigd van de waan […]
-
Poëzie
10 december, dag van de mensenrechten ( gedicht)
Omdat het zo ver weg is en toch steeds ook dichtbij Omdat mensen ongelijk behandelen vanwege kleur, uiterlijk kenmerken die je aan hen toeschrijft soms redelijk lijkt zelfs aanvaardbaar wordt gevonden maar nooit redelijk of aanvaardbaar is Omdat mensen beoordelen, mensen veroordelen als een minder soort beschouwen leidt tot het […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties