0
het woord werd gebroken in een nieuw begin geen licht, geen mens, geen dier om bij zijn naam te noemen sprekend de slang in mannenlichaam, appelhandelaar van de schaamteloze wijsheid lispelend konkelend de mooiste exemplaren eigen makend om af te danken een geseling over de ruggen teruggedreven naar een vlammend […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
De afwijking
Leven in een wereld waarin je continu gevolgd wordt Met camera’s op iedere hoek van elke straat Altijd in de gaten gehouden Welk pad je ook begaat Wat is een maatschappij van wetten Met enkel regels, verboden en verraad Waarvoor moet vrezen ieder Die zijn mond voorbij praat Elke mening […]
-
Communicatie, Poëzie
Dystopie 2
Zo blij als ik was dat ik een baan had, zo verdrietig was ik, toen ik er achter kwam, dat mijn leidinggevenden er op uit waren om me het leven zó zuur te maken, dat ik zou vertrekken bij de coöperatie! Iedere keer weer dacht ik: “nee, dat bedoelt hij/zij […]
-
Mensen, Poëzie
Muren van inkt
Ik zwoeg me door het zand kastelen bouw ik nog bij voorkeur in de lucht wanneer ik vliegen wil wanneer de deur geopend wordt en raam na raam na raam de armen spreidt verdwijnt mijn vrees om te verdwijnen een ieder vindt van iedereen van alles en met de ogen […]
-
Maatschappij, Poëzie
Armoede
Wie de marges kent van armoede mag ze zeggen hoe armoedig kan je zijn hoe behoeftig aan onzichtbaarheid dat mensen zich verstoppen in mijn postvak in een trein aan spamtreiterijen met identiek foutgespeld gebral onondertekend met de eigen naam ik hoef die mensen niet te spreken en woordloos maken van […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Piesen tussen de auto’s
Vlak voordat hij met zijn fiets op de vrouw van rond de zestig knalde, had hij haar herkend. Zolang hij hier woonde, zwierf en schuifelde ze al door de stad. Omdat ze soms liep te schreeuwen, had ze hem altijd een beetje angst ingeboezemd. Wat ze precies riep kon hij […]
-
Maatschappij, Natuur, Poëzie
Motten
De kleinste motjes Berkenpedaalmot noem ik maar zo of de Plataanvouwmot dat zijn pas echt grootse wonderen binnen een volledig imago net als ander leven krijgen zij een vorm met het doel zich te kunnen vermenigvuldigen man zoekt vrouw vrouw lokt man man volgt geur en dan net mensen libellen […]
-
Fictie, Liefde, Poëzie
Theekopjes met spinnenwebben
Ik roer zonder te kijken in mijn opgedroogde kop De thee die mij ooit heet de lippen brandde is verdampt en er rest slechts een bruin groen kleverig residu Waar ik nu gedachtenloos mijn lepel in omwentel Plakkerige draden trek die als spinnenwebben in de ochtend smalle patronen achterlaten Uit […]
-
Poëzie
Sombere dagen
De sombere dag verglijdt, als drie aapjes verdwijnend in de voortschuifelende nacht: stom voor lijden, doof voor wanhoopsnijd, blind voor het misbruiken van een macht. Het was niet anders lang geleden. De stommen leerden nooit spreken. De blinden zagen nooit te lezen. De doven hoorden nooit medeleden. Sombere gedachten zijn […]
-
Familie, Mensen, Poëzie
Geraaktheid
Alleen via mijn geraaktheid door films door series boeken en gedichten alleen daarom al om die reden weet ik mij aanraakbaar door het thema vader/zoonrelatie en saamhorigheid de dood voor mijn pubertijd van hem maakte me kwetsbaar hard liet me de eendracht missen en versterkte me later ook toen ik […]
-
Mensen, Poëzie
De herfst in drievoud
De bomen zijn vrijwel kaal terwijl wij fietsen en de zon tussen de ranke takken knipoogt Wachten wij op de jaargetijden De herfst regent onze zorgen in diepe plassen De winter bevriest mijn neus en tenen In de lente groeit het nieuwe leven Om in de zomer door ons leven […]
-
Maatschappij, Poëzie
Diepe Plassen
Ik wilde lachen. Van de bank rollen. Buikpijn. Om die vrouw in haar lange jas, om die versteende blik. Strakke mond als een rode streep op haar gezicht gekrast. Met snelle passen stoof ze voorbij, rap langs diepe plassen, zware boodschappen in haar hand. Ik wilde lachen. Joelend stampen in […]
-
Fictie, Poëzie
Vluchten
ik ben op de vlucht en sta stil. hij zal me vinden maar nooit krijgen. ik zit gevangen tijdens mijn vrijheid. hij schreeuwde op fluistertoon: ga dood maar blijf bestaan. ik plak mezelf vast terwijl ik loop. ik lach met mijn mond zonder gezicht. ik vermoord mezelf, ik ben al […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties