0
Ooit ben ik begonnen met Occitaans leren, een taal waarvan ik toen ik er voor het eerst de naam van hoorde zelfs geen idee had waar zij gesproken werd. Wat ik van mijn lessen kan zeggen is dat troubadour een corrupte spelling is van trobador, “vinder” is de gangbare etymologie. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Communicatie, Poëzie
Zwarte Pieten
Elf vrolijke Zwarte Pieten op een rij. Sommigen zijn een hij, sommigen een zij. Elf olijke Zwarte Pieten, waar ik van hou. Maar hoe kan dat nou? Ik tel er nu maar tien! Heeft er iemand de elfde Zwarte Piet gezien? “Ik weet wel waar die is gebleven”, zegt Zwarte […]
-
Communicatie, Poëzie
Eindpunt
De trein stopt bij elk station ik lees wat, dommel in, schrijf iets op denk aan mijn moeder hoe ze alleen in het bed ligt De trein schokt bij elk vertrek alles kan veranderen zelfs de uren blijven niet klokvast ik kijk naar buiten, naar een zwart vlak geen contouren, […]
-
Communicatie, Maatschappij, Poëzie
Platte foto
Scoren verplicht de ratrace zet in de context is bekend zo ook het onderwerp de gast weet maar weet zich geen houding te vinden want in zijn mond opgedrongen de mening van links of rechts of zonder weerga de graaiende ondervragers verdronken in eigenbelang slurpgedrag zo overal vindbaar verjaagt de […]
-
Maatschappij, Poëzie
Uitpersen
het woord werd gebroken in een nieuw begin geen licht, geen mens, geen dier om bij zijn naam te noemen sprekend de slang in mannenlichaam, appelhandelaar van de schaamteloze wijsheid lispelend konkelend de mooiste exemplaren eigen makend om af te danken een geseling over de ruggen teruggedreven naar een vlammend […]
-
Poëzie
De afwijking
Leven in een wereld waarin je continu gevolgd wordt Met camera’s op iedere hoek van elke straat Altijd in de gaten gehouden Welk pad je ook begaat Wat is een maatschappij van wetten Met enkel regels, verboden en verraad Waarvoor moet vrezen ieder Die zijn mond voorbij praat Elke mening […]
-
Communicatie, Poëzie
Dystopie 2
Zo blij als ik was dat ik een baan had, zo verdrietig was ik, toen ik er achter kwam, dat mijn leidinggevenden er op uit waren om me het leven zó zuur te maken, dat ik zou vertrekken bij de coöperatie! Iedere keer weer dacht ik: “nee, dat bedoelt hij/zij […]
-
Mensen, Poëzie
Muren van inkt
Ik zwoeg me door het zand kastelen bouw ik nog bij voorkeur in de lucht wanneer ik vliegen wil wanneer de deur geopend wordt en raam na raam na raam de armen spreidt verdwijnt mijn vrees om te verdwijnen een ieder vindt van iedereen van alles en met de ogen […]
-
Maatschappij, Poëzie
Armoede
Wie de marges kent van armoede mag ze zeggen hoe armoedig kan je zijn hoe behoeftig aan onzichtbaarheid dat mensen zich verstoppen in mijn postvak in een trein aan spamtreiterijen met identiek foutgespeld gebral onondertekend met de eigen naam ik hoef die mensen niet te spreken en woordloos maken van […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Piesen tussen de auto’s
Vlak voordat hij met zijn fiets op de vrouw van rond de zestig knalde, had hij haar herkend. Zolang hij hier woonde, zwierf en schuifelde ze al door de stad. Omdat ze soms liep te schreeuwen, had ze hem altijd een beetje angst ingeboezemd. Wat ze precies riep kon hij […]
-
Maatschappij, Natuur, Poëzie
Motten
De kleinste motjes Berkenpedaalmot noem ik maar zo of de Plataanvouwmot dat zijn pas echt grootse wonderen binnen een volledig imago net als ander leven krijgen zij een vorm met het doel zich te kunnen vermenigvuldigen man zoekt vrouw vrouw lokt man man volgt geur en dan net mensen libellen […]
-
Fictie, Liefde, Poëzie
Theekopjes met spinnenwebben
Ik roer zonder te kijken in mijn opgedroogde kop De thee die mij ooit heet de lippen brandde is verdampt en er rest slechts een bruin groen kleverig residu Waar ik nu gedachtenloos mijn lepel in omwentel Plakkerige draden trek die als spinnenwebben in de ochtend smalle patronen achterlaten Uit […]
-
Poëzie
Sombere dagen
De sombere dag verglijdt, als drie aapjes verdwijnend in de voortschuifelende nacht: stom voor lijden, doof voor wanhoopsnijd, blind voor het misbruiken van een macht. Het was niet anders lang geleden. De stommen leerden nooit spreken. De blinden zagen nooit te lezen. De doven hoorden nooit medeleden. Sombere gedachten zijn […]
-
Familie, Mensen, Poëzie
Geraaktheid
Alleen via mijn geraaktheid door films door series boeken en gedichten alleen daarom al om die reden weet ik mij aanraakbaar door het thema vader/zoonrelatie en saamhorigheid de dood voor mijn pubertijd van hem maakte me kwetsbaar hard liet me de eendracht missen en versterkte me later ook toen ik […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties