0
Ik heb een arme molenaar net in zijn hals gebeten want tijdens volle maan dan moet ik vleesgerechten eten hij maaide met een botte bijl en is ons aangevlogen de hamer van de elf sloeg het leven uit zijn ogen. Nu voel ik me verdrietig want hij zorgde voor het […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Fictie, Poëzie
Wachtend op Tom
In het café hier aan de oude haven. Waar uren eerder schippers en hun maten over voetbal en vrouwen praatten. Zit ik nu alleen, bij het raam te wachten. Te wachten, op Tom. De wandklok slaat de middernacht. En geeuwt daarna eens extra hard. De jukebox laat een luide boer. […]
-
Maatschappij, Poëzie
Gaspedaal
Ik weet niets mijn voet drukt op het gaspedaal steeds iets harder verder weg van een treinreis verder van gezelschap vandaag was er een man die tegen een meisje aanbotste de ambulance verdween langzaam maar wel met toeters en bellen een vrouw met tranen op haar wangen sprak dwingend over […]
-
Liefde, Poëzie
Love me tender
Slechts één cola voor ons samen. Urenlang nipten we beurtelings aan het glas tot het halfvol was. Halfleeg kwam in ons woordenboek niet voor. Vanuit de verte lonkte verleidelijk de jukebox Haar felgekleurde lichten wenkten ons: kom en kies We hadden slechts één kwartje voor ons samen Urenlang dubden wij […]
-
Mensen, Natuur, Poëzie
Rode bessen
Ik keer terug naar het weiland koeien staren me dromerig aan dit is de plek waar wij samen speelden en lachten Ik zie struiken vol rode bessen ooit plukten wij emmers vol te zwaar om te dragen voor onze kinderhanden Ik kijk naar het lege huis en weer regent het […]
-
Poëzie
Haptonomie
Normaal was het vampiertje steeds alleen met zijne prooi want anders gaf het bijten in een hals een grote zooi natuurlijk stuurt zijn honger aan op mooie snelle beten het vergt concentratie anders kan hij het vergeten. Normaal was het intiem vanaf de allereerste hap de tanden in een huid […]
-
Poëzie
Volle Maan: De Molenaar
Er was er eens een molenaar zo rustig en verlegen die had een flinke klap van een molenwiek gekregen midden op zijn hoofd was er een grote bult gegroeid dus is hij wat gaan rusten want zijn lichaam was vermoeid. Die nacht werd hij krankzinnig en heeft ook een bijl […]
-
Fictie, Poëzie
Lang geleden
Lang geleden, toen sprookjes nog bestonden, fladderden elfjes met hun prachtige vleugels. Lang geleden, toen sprookjes nog bestonden, waggelden zeven dwergen naar hun huis. Lang geleden, toen sprookjes nog bestonden, vloog Pegasus rond met zijn teugels. En vonden Hans en Grietje hun thuis. Lang geleden, toen sprookjes bestonden, at de […]
-
Poëzie
Naaktslak
Ik ben de allertraagste naaktslak die onder het glas van uw monocle in onscherp opdoemt, verheldert en weer in vage lijn verdwijnt. Wat wil uw geslepen glas precies; de pupil die mijn rug beschouwt? Ik glij, glans in mijn slijmspoor, terwijl u knielt nabij mijn pad. Van dichtbij lijk ik […]
-
Poëzie
Gedachtegangen
Zoals het lege vat nu rolt, zo rollen zijn gedachten ze krijgen alle ruimte en ze hoeven niet te wachten. Zijn lichaam duwt het vat vooruit maar ook zijn eigen wil gedachten lijken uitgerold en daarom staat hij stil. Hij kantelt dan het vat en heel de situatie kantelt omdat […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Paul en Mark (2) – Het occlusief moment –
Paul dekt s’ avonds nog altijd tafels en Mark groet nog iedere morgen. Paul werkt nu in een restaurant en Mark is thuisblijfman gebleven. Mark wordt nu psychotisch van amorf drijvend nepdierenvoedsel en Paul heeft een fobie van mannen met een voorliefde voor geruite petjes ontwikkeld. Paul had een vlieg […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Paul en Mark (1)
Paul dekt ’s avonds de tafel. Hij plaatst vers geplukte bloemen in een vaas, legt een beker en een mes naast de broodplank en vult de theepot aan met pijptabak. De goudvis krijgt wat zongedroogde watervlooien. Mark groet ’s morgens de dingen. Dag ventje! Dag fiets! Dag stoel en zo […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Hoogbegaafd
Ontplooi me zelf kan ik het niet meer ingesloten door zelfopgelegde grenzen ligt alles, groot of klein buiten mijn kunnen Verbeeld me zelf kan ik het niet meer afgesloten door zelfopgelegd censuur ligt alles, groot of klein buiten mijn verbeelding Betrek me zelf kan ik het niet meer buitengesloten door […]
-
Poëzie
Protagonist
Het zal weer eens niet waar zijn, ik drink wat in een kroeg waarschijnlijk heb ik dus een avontuurtje voor de boeg want vóór de twintig juni moet de schrijver weer beginnen om voor zijn personage weer een prooi te gaan verzinnen. Hij schreef me als een weesje met een […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties