Harpagon die wrikte in m’n autonome vrede
m’n grote VorK prikte en dat deed ik met een rede
kom je aan de vrijheid met je leugens en bedrog
dan kun je je verstoppen maar je spoor die vind ik toch.
Het is gewoon een paradijs gelijk een groot orgaan
we leven goed en wijs en zien er alles samengaan
met duizenden ideeën waarop vragen zich ontluiken
natuur is daar zo puur en mooi voordat ik op kom duiken.
Want wordt er iets geëist dan kom ik meestal op bezoek
je hoort dan wat gekrijs en soms ook hier en daar een vloek
koning, keizer, harpagon die wezens gaan bevelen
die mag ik voor één nachtje met m’n VorK gaan vervelen.
Je titel trekt aan. Je stukje ook.
Van de voorlaatste zin zou ik maken: als koning, keizer, harpagon wezens gaan bevelen. Maar … beste V, jouw stukje. Ik hou juist zo van je authentieke stijl.
Zuster Levja,
Net heb ik even gekeken naar dit stukje.
Helaas krijg ik het niet meer beter binnen de 120 woorden.
Graag had ik het aangepast.
Was getekend, de Hartenjager.
Met jouw stem(vork) erbij komt het best wel goed, V
Vorkwaardig gedicht, je spoor die, ik zou zeggen dat.
Een bijzondere sfeer weet je op te roepen, BroederVork
Mysterieus ook, want niet alles is me helder in dit gedicht.
Je weet je mooi te onderscheiden van ieder ander. We prikken allen een vorkje mee, maar de Vork zelf is een uniek exemplaar. 🙂