0
Ik heb mijn eigen beurtbalkje. Met mijn eigenste naam erop. Ik neem het overal mee naar toe. Naar school, naar mijn werk, op vakantie, naar de dokter en niet te vergeten als ik boodschapen doe. Het werkt prima. Ik ben overal en altijd keurig aan de beurt. Heb ook overal […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Column, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Geurkaars anno 2020
Ja, ik moest het meermaals lezen. Maar het staat er echt. “De geuren waaruit de kaars is samengesteld zijn geranium, bergamot, cedar met damaskroos en muskuszaad, en zou volgens de actrice een afspiegeling zijn van haar eigen vaginageur.” Aldus Gwyneth Paltrow, op nu.nl. Ik heb daar vrijwel meteen beeld bij. […]
-
Cultuur, Familie, Maatschappij, Mensen
Toonzetter
Opa is dood. Nog niet zo lang. Papa heeft het huis opgeruimd. ‘Ik heb een verrassing voor jullie,’ zegt hij, ‘loop maar mee.’ Mama en ik lopen mee naar de gang. ‘Wauw,’ zeg ik. ‘Mooi he,’ zegt papa. Het is de televisie van opa. Geen knoppen die je ver in […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Advertentie
Beste Ferry, Ik las je advertentie, waarin je op zoek bent naar tijd. Ik heb tijd. Precies genoeg voor 1 jaar, 3 maanden en 22 dagen. Je mag het gratis komen ophalen. Ik ben blij dat ik er iemand gelukkig mee kan maken. Het was een mooie tijd: het heeft […]
-
Familie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Vervlogen
Ik heb me laten geruststellen door het toneelstukje van de stewardessen, die de nooduitgangen aanwezen en het aantrekken van het reddingsvest demonstreerden. Vaste procedures kalmeren mij. Ik ben het meest gespannen bij het opstijgen en landen. Ik denk aan mijn familie en de vrienden die ik achterlaat. Het land is […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
Een aalmoezenier als geen ander!
Verplichte retraite in een klooster, indoctrinatie? “We gaan in een kring op de grond zitten, da’s gezelliger” zei André en hij stak van wal. De afkeurende blik van onze leerkracht hadden we onmiddellijk opgemerkt. We zwegen wantrouwend. Elke verkeerde beweging of antwoord zouden we later moeten bekopen. Ze stond achteraan, […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Drenkeling
Mijn broer is ingenieur. Echt waar. En tevens levensredder aan het Noordzeestrand. Hij redt mensen die drenkelen. Afgekort mag hij de titel drenkeling dragen. Van drenkelingenieur. Eerst heeft ie medicijnen gestudeerd. Maar de hoogtestage bij de resterende inca’s in Peru heeft hem doen besluiten tijdig te switchen. Een technisch zorgend […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Félix del Blanco Prieto
Pauselijk aalmoezenier en aartsbisschop. Ik zal het maar meteen verklappen. Een gelukkig man, Felix. Zijn opa had een kat. Daar is hij naar vernoemd naar het schijnt. Een zwarte kat die altijd links op het Sint Pieterplein overstak. De witte Prieto’s hebben vrijwel niets met bijgeloof. Uitgezonderd onder een ladder […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Stoofaalmoezenier
Dat hij ‘padflikker’ werd genoemd deerde hem niet. Mensen zeggen zoveel. Een ‘heitje voor een karweitje’, hij deed het graag. Het klinkt tegenstrijdig, maar een uniform – al was het in korte broek – onderscheidde hem van voetballende vriendjes. Onder dienst maakte hij kennis met het fenomeen ‘een karweitje voor […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Sokken
Had ik al gezegd, dat ik een paar sokken vond? Opgerold als een balletje? Sokken als dragers van herinneringen. Oneindig vaak met vuile was in vuilniszak, want geen wasmachine in het tuinhuisje – achterop mijn racefietsje (door jou gekocht) van Aalsmeer naar jou – alles door jou gewassen, opgevouwen, gestreken, […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Voor aalmoezenier ben ik niet in de wieg gelegd
Voor een beroep als vertrouwenspersoon, bijvoorbeeld aalmoezenier, ben ik absoluut niet in de wieg gelegd. Men kan mij ook beslist niet in vertrouwen nemen. Een geheim kan ik nooit bewaren. Ik ben te eerlijk en daardoor kom ik altijd in de problemen. Voorbeeld: toen ik laatst een verhouding kreeg met […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Maatschappij, Mensen
Alan Alda
‘Weet je dat hij hier in de straat was. Bij de 4 juli-viering. Het is jammer dat je er toen nog niet was.’ Mijn gastvader wijst over zijn bordje naar de tv. We eten vanille-ijs met opgewarmde appeltaart. MASH. Elke doordeweekse avond werd het uitgezonden. Ik had het in Nederland […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij
Als symbool voor eeuwige slaap
Tien jaar geleden bezocht ik met mijn vriend Ieper. Zijn vriend aldaar had ons uitgenodigd. Onderweg in de auto vertelde hij veel over deze Belg. Toch was ik aangenaam verrast door het bourgondisch onthaal, zo ook door de klaroenblazers klokslag acht uur. Op mijn verbaasde blik kwam het laconieke antwoord: […]
-
Column, Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Hij was er inderdaad niet
De aalmoezenier was inderdaad in geen velden of wegen te bekennen in de tijd dat Selma van de Perre in Ravensbrück verbleef. Onvoorstelbaar leed moet haar en vele anderen zijn aangedaan. Ik kan me er met de beste wil van de wereld geen voorstelling van maken. Natuurlijk ik ken wat […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Lichting 93-11
‘Goeiemorgen, aal.’ We waren een samengeraapt zooitje. Een peloton vol net-afgestudeerden aangevuld met net-aangenomenen. Specialisten zoals journalisten, fysiotherapeuten en onze aalmoezenier. Hij knikte terug naar me. Met ontbloot bovenlijf stonden we in de houding voor de boogtenten. ‘Tentinspectie!’, schreeuwde de jonge wachtmeester van de Gele Rijders een paar minuten ervoor. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties