0
Een kerkhof op een koude, natte novemberdag. Een klein groepje mensen, kleumend bij een open graf en de stem van de voorganger die spreekt: “Ik verzeker u: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.” Troostend […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Liefde
We kunnen niet met, maar toch vooral niet zonder.
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Tevreden?
‘Ik denk dat we beter uit elkaar kunnen gaan.’ zei hij droogweg die avond. Ze keek hem vol ongeloof aan. ‘Wat … Hoe … Waarom zeg je dit nu? We hadden het over een huis, een thuis, kinderen en …’ ‘Wel,’ onderbrak hij haar. ‘Ik wil het anders. Ik nam […]
-
Communicatie, Familie, Liefde
Toekomst
Het was domme pech. Hun dochter was van feestbeest veranderd in Sneeuwwitje met dit verschil dat zij nooit zou worden wakker gekust. Haar vader nam de condoléances met ingehouden woede in ontvangst. Zijn blik gleed over de rij jongeren. Hij vroeg zich af wie Nicole de vervuilde XTC-pil had gegeven. […]
-
Liefde, Mensen
Eerstejaars
Tim vond eind augustus een kamer in Utrecht. Tijdens de introductieweek van de studentenvereniging kwam hij Suus tegen, derdejaars en al twintig. Ze bood aan met hem de stad te verkennen. Even later liepen ze langs de Oudegracht en door de Dorstige Hartsteeg. ’Ik weet wel een leuk café Tim, […]
-
Column, Communicatie, Liefde
Twee geloven op één kussen (1)
De geloofswereld van mijn ouders kon niet verder uiteen liggen: hij kwam van een oer-katholiek Brabants dorpje en zij had een uit Zuid-Holland geïmporteerde protestante stadsigheid. Het was en bleef liefde, op het eerste en alle volgende gezichten. Mijn vader ontwikkelde daardoor een veel serieuzer geloof dan hij van vroeger […]
-
Cultuur, Liefde, Maatschappij, Mensen
Friendly fire
De televisie staat aan, een krant ligt opengeslagen op tafel. ‘Wat is er daar aan de hand?’ vraagt hij. Pubertijd. Verandering van lichaam en interesses. Vragen ook, over zichzelf en het leven. Een gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden, denk ik. Hij is niet gek. Zijn leven […]
-
Liefde, Poëzie
Bestemming onbekend
Nadat je mijn tere vleugels versierde met zwartomrande gaten vloog ik niet meer. Buiten adem stortte ik keer op keer koortsachtig klapwiekend neer in mijn verwaarloosde paradijs, waar de ooit roodgebloste appels verbleekten, gedoofd vuur siste en de oude eik zachtjes huilde als ik de dagen in zijn bast kraste. […]
-
Communicatie, Liefde, Maatschappij
Idioot
Ze bestempelde het hele voorval als een fait divers. Niets om me druk over te maken. Neen, ik was geen idioot volgens haar. Ik liet me dan ook niet uit het lood slaan en hield de stemming erin. We voelden ons nog jong, net zoals de avond en mede dankzij […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Bestemming: onbekend
Ik zet een voet in de trein. Ik kan nog terug, ik kan nog blijven. Maar er is niets meer voor mij hier, er is niets om voor te blijven. De fluit gaat en ik zet snel mijn andere voet in de trein. De deuren sluiten achter me. Dit is […]
-
Column, Familie, Liefde
Koopziek
’s Nachts komen ze weer. Mijn innerlijke raadgevers die me van alles toefluisteren. Waarom zou ik jaren van mijn leven besteden aan het bestrijden van de demonen van een ander? In een tijdschrift lees ik dat je je dan onmisbaar voelt. ‘De enige persoon voor wie jij onmisbaar bent, ben […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Loverboy
Ze keken elkaar aan. Zij voelde liefde, hij voelde niks. Zij dacht hem te kennen, hij heeft zichzelf nooit laten zien. Zij had vlinders in haar buik, hij wist dat hij nooit iets voor haar mocht voelen. Zij heeft alles voor hem opgegeven, hij heeft daar voor gezorgd. Zij wilde […]
-
Liefde, Mensen, Natuur
De horizon
Starend naar de horizon liggen ze samen op het strand. Hij kijkt naar de lucht, waar de ondergaande zon net nog volop scheen. Over een paar uur zal hij daar vliegen, op weg naar de horizon, terug naar zijn horizon. Het zat er natuurlijk aan te komen, hij kon hier […]
-
Fictie, Liefde
Voor altijd
Voor mij ligt het woud waar de dood stil en grijnzend op me wacht. Kale stammen en doornige groeisels glinsteren in het koude licht van een volle maan, witter dan het witste wit. Als alle moed mij in de schoenen zinkt, hoor ik de jammerklacht van haar die ik met […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie
Geef me iets
Geef me iets. Iets waarop ik me kan verheugen of iets om op terug te vallen als het minder gaat. Geef me iets om naar op- en uit te kijken. Geef me iets stom, maar iets dat ik kan koesteren. Geef me warme zonnestralen op een koude winterdag of geef […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties