Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

De stoet (6)

8 juni 2015 | 120w | Han Knols | 7 |

De twijfel overviel hem. Dezelfde twijfel die hem had gemaand om toch zijn versleten werkmanskleren en zijn schoenen met stalen neuzen en afgesleten hakken aan te trekken.
Met zijn hoofd op een zacht kussen waren de woorden in gedachten vloeiend van zijn lippen gerold; dwalend door het schemergebied met de onbegrensde horizon. Maar die ochtend had het pakken van zijn koffer, ondanks zijn wil tot vastberadenheid, geleid tot het overslaan van het ontbijt.
Weer trok zijn maag samen. Wat als zij tevreden zou zijn met een toekomst bestaand uit een aaneenrijging van herhalingen van haar heden?
Hij boog zijn hoofd, zag een glinstering door het gebarsten leer.
‘Ik heb een droom die ik wil delen.’
Thuis stond een lege vogelkooi.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Knols of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

18 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »