Ergens op mijn wang wordt een kus geplant. De stoppels schuren langs mijn huid. Het prikt een beetje. Met mijn hand wrijf ik langs zijn wang. ‘Je lijkt wel een cactus.’
‘Wát zeg je?’
‘Cactus, cactus…’
Ik gil het uit van pret als hij achter me aankomt. We rennen een rondje om de tafel en nog één. Een kopje thee van onze favoriete smaak valt om door het wilde spelletje. Cactus-citroen. Het deert ons niet. Ineens rent hij de andere kant op en dan heeft hij me eindelijk te pakken.
‘Genade citroen, ik zal het nooit meer doen!’
‘Alleen als ik deze dans van u mag.’
Even giechel ik, maar zweef dan gewichtsloos rond op de voeten van mijn vader.
« Raalte rocks!
Locked-In »
« Raalte rocks! Locked-In »
Familie, Liefde
Cactus-citroen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van irmamoekestorm of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Raalte rocks! Locked-In »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
@Irma, heel herkenbaar. Het is vast een dochter, even herleefde ik een emotie uit mijn jeugd 🙂
Mooi!
Irma Moekestorm,
Wauw, een heel goed voorbeeld voor mij.
Mensen zeggen dat drinken niet zo gezond is.
Het ligt er aan met wie je drinkt denk ik.
Zo dronk ik laatst met schrijver Rolf van der Leest en we hadden het over een goed einde aan een verhaal.
Dit is daar een goed voorbeeld van.
Biertje?
VmetdeVorK.
leuk verhaal Irma, komt ook geloofwaardig over