Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Cactus-citroen

2 juni 2015 | 120w | Irma Moekestorm | | 6 |

Ergens op mijn wang wordt een kus geplant. De stoppels schuren langs mijn huid. Het prikt een beetje. Met mijn hand wrijf ik langs zijn wang. ‘Je lijkt wel een cactus.’
‘Wát zeg je?’
‘Cactus, cactus…’
Ik gil het uit van pret als hij achter me aankomt. We rennen een rondje om de tafel en nog één. Een kopje thee van onze favoriete smaak valt om door het wilde spelletje. Cactus-citroen. Het deert ons niet. Ineens rent hij de andere kant op en dan heeft hij me eindelijk te pakken.
‘Genade citroen, ik zal het nooit meer doen!’
‘Alleen als ik deze dans van u mag.’
Even giechel ik, maar zweef dan gewichtsloos rond op de voeten van mijn vader.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »