Met hun droevige olifantenogen staarden zij terug naar het publiek. De blikken in hun ogen waren altijd wel enigszins anders: soms nieuwsgierig, soms melancholisch, soms gezapig, schijnbaar alwetend, afhankelijk van hun dagelijkse stemmingen en van hun individuele karakters. Het publiek merkte dat niet of nauwelijks op; voor hen waren de […]
0


Recente reacties