Gedurende de eerste vijftig jaar van mijn leven leefde ik in België waar ik geboren werd. Niet zonder argwaan zag ik er migranten binnenkomen. Aanvankelijk Zuid-Europeanen voornamelijk uit Italië afkomstig die in Limburgse steenkoolmijnen te werk werden gesteld en ter plaatse bleven ook nadat de mijnen stuk voor stuk gesloten werden, omdat zij gezinnen hadden gesticht, huizen hadden aangekocht en zich vrijwel moeiteloos vermengden met de autochtonen, daarna Arabieren die in eerste plaats aangetrokken werden om allerlei zogenaamd vuil werk op te knappen dat autochtonen liever niet wilden doen, ook gezinnen stichtten en huizen aankochten maar zich nooit echt vermengden met de autochtonen, daarna Afrikanen die weinig of niets wensten te doen behalve de locale financiële voordelen en tegemoetkomingen uitputten.
« TSJIRPEN EN KRAKELEN (19)
TSJIRPEN EN KRAKELEN (20) »
« TSJIRPEN EN KRAKELEN (19) TSJIRPEN EN KRAKELEN (20) »
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
TSJIRPEN EN KRAKELEN (18)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« TSJIRPEN EN KRAKELEN (19) TSJIRPEN EN KRAKELEN (20) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties